အစၥလာမ္ႏွင္႔ ဂုိဏ္းဂဏ၀ါဒ လမ္းစဥ္မ်ား(၄)
ဂုိဏ္းဂဏ၀ါဒမ်ားျဖစ္ေပၚလာရန္ အစပ်ိဳးေသာေခတ္ (ဃ)
ဂုိဏ္းဂဏ၀ါဒမ်ားစီသုိ႔ ဦးတည္ေသာေခတ္အစ
ဟစန္အလ္ဘာစရီ (ေအဒီ၇၂၀)သည္ တမန္ေတာ္၏ မိသားစုႏွင္႔နီးစပ္ျပီး မြတ္စလင္မ္ မ်ားအဖုိ႔ စံထားထုိက္ သူ ပညာရွင္တစ္ပါးျဖစ္သည္။ သူသည္ အီရတ္ႏုိင္ငံဘာစရာျမိဳ႔ တြင္ ေမြးဖြား၍ ငယ္စဥ္ကပင္ မဒီနာျမိဳ႔တြင္အ ေျခခ် ေနထုိင္ခ႔ဲသူျဖစ္သည္။ သူသည္ အုိ မုိက္ယာ အုပ္ခ်ဳပ္ခ်ိန္တြင္ မြတ္စလင္မ္မ်ားကုိ တရာေရေအးတုိက္ ေၾကြးရန္အတြက္ ၄င္း ၏ေမြးရပ္ အီရတ္ႏုိင္ငံရန္္ ဘာစရာျမိဳ႔သုိ႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိခ႔ဲသည္။
ဟစန္ဘာစရီသည္ ၄င္း၏တပည္႔မ်ားကုိ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ပါ လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ား အေပၚ ေလးေလးနက္နက္ဆင္ျခင္၍ မိမိတုိ႔၏ ရုပ္ပုိင္းႏွင္႔ စိတ္ပုိင္းမ်ားကုိ ကုရ္အာန္ျပ စနစ္ဇ ယားအတုိင္း ထင္ဟပ္လာ ႏွဳိင္ေစရန္အ တြက္ က်င္႔စဥ္မ်ားကုိ လက္ေတြ႔ပုိ႔ ခ် ခ႔ဲသည္။ ၄င္း၏က်င္႔စဥ္မွာ လူသား၏ ျပန္႔လြင္႔ေနေသာ စိတ္၏ စြမ္းအင္ ကုိ ႏွလုံးသားသုိ႔ ဗဟုိျပဳ၍ စုစည္းေသာနည္းျဖစ္သည္။ သုိ႔မွသာ လူသား၏ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ မာန၊ အတ၊ၱ တဏွာ ဟူေသာ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ စိတ္ရုိင္းမ်ားကုိ ဖြ႔ံျဖိဳးတုိးတက္ေစေသာ က်င္႔စဥ္ မ်ားျဖစ္ သည္။
ထုိက႔ဲသုိ႔ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ဖြ႔ံျဖိဳးတုိးတက္ေအာင္ က်င္႔ၾကံႏွဳိင္ျခင္းျဖင္႔ က်မ္းျမတ္ကုရ္ အာန္၏ လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ားအတုိင္း ကုိယ္စိတ္ႏွလုံး သုံးပါးစလုံးက တစ္သေ၀မတိမ္း လုိက္နာက်င္႔ သုံး ႏွဳိင္ရုံတြင္မကလုိက္နာက်င္႔သုံးရသည္ကုိပင္ စိတ္ႏွလုံးတြင္ ပိတိေသာမနႆ ခံစားေနရမည္ျဖစ္သည္။ မြတ္စလင္မ္တုိင္းသည္ ထုိက်င္႔ စဥ္အတုိင္းက်င္႔ ၾကံရမည္မွာ တာ၀န္တစ္ရပ္ျဖစ္ သည္ဟု သူကဖြင္႔ဆုိခ႔ဲသည္။ ထုိက်င္႔စဥ္ကုိ (ကာဒရီ)က်င္႔စဥ္ျဖစ္ သည္ဟု ဖြင္႔ဆုိခ႔ဲသည္။ (ကာဒရီ)ဟူသည္ (ကဒရ္)ဟူသည္႔ ဖန္ဆင္းရွင္၏ တုိင္း တာခ်င္႔ ခ်ိန္မွဳ ျဖစ္ သည္။
ဖန္ဆင္းရွင္၏ တုိင္းတာခ်င္႔ခ်ိန္မွဳ ဟူသည္ လူသား၏ ကံၾကမၼာကုိ ၾကိဳတင္ဆုံးျဖတ္ သတ္ မွတ္ျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ လူသားသည္ မိမိစိတ္ၾကိဳက္ေရြးခ်ယ္ ပုိင္ခြင္႔အျပည္႔ရွိသည္။ လူ သား၏ ျပဳ မူေဆာင္ရြက္ခ်က္ အားလုံး သည္ မိမိတုိ႔၏ျပဳမူ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ မ်ားႏွင္႔အညီ ခံစားစံစားၾကရမည္ ျဖစ္သည္။ ထုုိက႔ဲသုိ႔ စံစားခံစားၾက ရျခင္းအတြက္ တာ၀န္ရွိသူမ်ား မွာလည္း လူသားပင္ျဖစ္ သည္ ဟူေသာအေတြး အေခၚမ်ားအားျဖင္႔ ဟစန္ အလ္ဘာစရီ၏ ဂုဏ္သတင္းသည္ အစၥလာမ္႔ျပည္ ေထာင္စုၾကီးအတြင္း ေက်ာ္ၾကားလာခ႔ဲသည္။
၀ါစန္ေအ႔ဗႏုအတာ (ေအဒီ၇၄၈)သည္ ဟစန္အလ္ဘာစရီ၏ တပည္႔တစ္ဦးျဖစ္သည္။ သူသည္မိမိဆရာ၏ လမ္းစဥ္မွ ျပန္လည္စြန္႔ခြာ၍ (အီသာဇာဟု) အဖြဲ႔ကုိ တည္ေထာင္ခ႔ဲ သည္။ ထုိအ ခ်ိန္က အစၥလာမ္႔ ျပည္ေထာင္ စုၾကီးအတြင္း အင္အားၾကီးမားေသာ ဘာ သာေရးအဖြ႔ဲၾကီးႏွစ္ဖြ႔ဲ ရွိေနသည္။ တစ္ဖြ႔ဲမွာ (မုသာဇလုိက္)ေခၚ မုိးက်က်မ္း(၀ါ) က်မ္းျမတ္ ကုရ္အာန္တစ္မ်ိဳးတည္းကုိ အေျခခံ၍ က်ိဳးေၾကာင္းဆင္ျခင္ သူမ်ားျဖစ္သည္။ အျခားတစ္ဖြ႔ဲ မွာ ဟစန္အလ္ဘာစရီ၏ (ကာဒရီ) အဖြဲ႔ျဖစ္သည္။
ထုိေခတ္ထုိအခ်ိန္က အစၥလာမ္႔ ျပည္ေထာင္စုၾကီးအတြင္း တည္ရွိေနေသာ (မုသာဇ လုိက္)မ်ားသည္ က်မ္း ျမတ္ကုရ္အာန္ကုိသာ အေျခခံ၍ေတြးေတာ ခ်င္႔ခ်ိန္သူမ်ားျဖစ္ သည္။ က်မ္းျမတ္ ကုရ္အာန္တြင္ ပါ၀င္ျခင္းမရွိ ေသာကိစၥ ရပ္မ်ားအေပၚ တရားဆုံးျဖတ္ရာ တြင္ မိမိတုိ႔၏ အသိဥာဏ္ကုိ အေျခခံ၍ဆုံးျဖတ္သည္။ ၄င္းတုိ႔၏ခံ ယူခ်က္မွာ မြတ္စလင္မ္ မ်ားသည္ ကုရ္အာန္တြင္ပါ ၀င္ျခင္း မရွိေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ အေျခခံ၍ အျငင္းပြားျခင္း သာ လွ်င္ ကုရ္အာန္က တားဆီးပိတ္ ထားျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ခံယူသူမ်ား ျဖစ္သည္။
ဟစန္အလ္ဘာစရီ၏ (ကာဒရီ) လမ္းစဥ္သည္ ကုရ္အာန္ပါ လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ားကုိ လြယ္ ကူစြာ လုိက္နာက်င္႔ သုံးႏွဳိင္ေရး အတြက္ ဖန္ဆင္းရွင္၏ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကုိ မွတ္ရွဳျခင္း၊ မိမိ ၏စိတ္ညဥ္ ကုိ ဖြံ႔ျဖိဳးတုိးတက္ရန္ အတြက္ ေန႔အခါတြင္ ဥပုဒ္သီလ တည္ေဆာက္ျခင္း၊ ည အခါတြင္ တရားထုိင္ျခင္း မ်ားကုိ ျပဳလုပ္ရေပသည္။
ထုိအခ်ိန္က အစၥလာမ္႔ ျပည္ေထာင္စုၾကီး အတြင္းရွိ မြတ္စလင္မ္မ်ားအဖုိ႔ (မုသာဇလုိက္) လမ္းစဥ္သည္ လြယ္ကူလြန္းျပီး၊(ကာဒရီ) လမ္းစဥ္သည္ မြတ္စလင္မ္မ်ားအတြက္ ခက္ခ႔ဲ လြန္းေသာ လမ္းစဥ္ျဖစ္ေနသည္။ ထုိ႔အ တြက္ေၾကာင္႔ ၀ါစန္ေအ႔ဗႏုအတာက (အီသာဇာ ဟု) အလယ္အလတ္ လမ္းစဥ္ဟူေသာ အဖြ႔ဲကုိတည္ေထာင္ ခ႔ဲသည္။
ဟစန္အလ္ဘစရီ၏ တပည့္ ၀ါစန္ေအ႔ဗနုအတာ ေအဒီ(၇၄၈)သည္ သူ၏ ဆရာ ဟစန္ အလ္ဘစရီ၏ လမ္း စဥ္မွျပန္လည္ စြန္႔ခြာခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္က ဘာသာေရးဆုိင္ ရာ အင္အား ႀကီးႏွစ္ဖြဲ႕မွာ ကာဒရီဂုိဏ္းႏွင့္ မိုသာဇလိုက္(ေခၚ) မိုးက်ဗ်ာဒိတ္ပါ အဆို အမိန္႔ တစ္ခုတည္းကို ယံုၾကည္သူမ်ားအဖြဲ႕ ျဖစ္သည္။ ထို အင္အား ႀကီးမားေသာ အဖြဲ႔ ႏွစ္ဖြဲ႕မွ အလယ္အလတ္စား နည္းစနစ္မ်ားျဖင့္ ဟစန္အလ္ဘစရီ၏ တပည့္၀ါစန္က ““အီသာ ဇာဟု”” ေခၚ ျပန္လည္ စြန္႔ခြာေရးအဖြဲ႕ကို တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ မိုသာဇလိုက္မ်ားမွာ ကုရ္ အာန္ပါဥပေဒမ်ားကိုသာ အေျခခံ၍ လက္ခံက်င့္သံုးသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ကုရ္အာန္တြင္ ပါ၀င္မႈမရွိေသာ ကိစၥမ်ား အားလံုးသည္ အဓိက မက်ေသာ ကိစၥရပ္မ်ား ျဖစ္သည္။ ကုရ္ အာန္တြင္ မပါ၀င္ေသာ ကိစၥရပ္မ်ားသည္ အေျခ အေနႏွင့္ အခ်ိန္အခါေပၚတြင္ မူတည္၍ မိမိတို႔၏ အသိညာဏ္ျဖင့္ ခ်င့္ခ်ိန္၍ျပဳရမည့္ ကိစၥရပ္မ်ား ျဖစ္သည္ဟု ၎တို႔က ခံယူ ၾကသည္။
ေဖာ္ျပပါ ကုရ္အာန္တြင္ ပါ၀င္မႈမရွိေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကို အေျခခံ၍ အျငင္းပြားျခင္းသည္ မြတ္စလင္(မ္)မ်ား၏ လမ္းစဥ္ မဟုတ္၊ ေရွးက်မ္းဂန္ရ မ်ား၏လမ္းစဥ္သာ ျဖစ္သည္ဟု ၎တို႔က ခံ ယူထားၾကသည္။ ေဖာ္ျပပါ မိုသာဇလိုက္မ်ား၏ ယံုၾကည္မႈမွာ တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္သည္(ဆြ) ၎ထံသို႔ ဗ်ာဒိတ္အျဖစ္ တုႏိႈင္းမဲ့ကိုးကြယ္ ရာအရွင္ထံမွ ကုရ္အာန္ကုိ ခ်ေပးျခင္း ခံခဲ့ရသည္။ တ မန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္(ဆြ)သည္ ထိုကုရ္အာန္ အတိုင္းသာလွ်င္ ဘ၀ တည္ေဆာက္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ထိုကုရ္အာန္က်မ္း တစ္ဆူတည္းကိုသာလွ်င္ မဟာသာ၀ ကမ်ားထံ အေမြအျဖစ္ ထားခဲ့သည္။ တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္ (ဆြလႅလႅာဟုအလုိက္ဟိ၀ ဆလႅာမ္)သည္ ကုရ္အာန္ပါ ၫႊန္ၾကားခ်က္မ်ားမွ လြဲ၍ ထိုကုရ္အာန္၏ ၫႊန္ၾကား ခ်က္ႏွင့္ ျမဴမႈန္မွ်ဆန္႔က်င္ေသာ အေျပာအဆုိအျပဳအမူမ်ား ကို လံုး၀ဥႆံု ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္း အလွ်င္းမရွိ ဟူေသာ အခ်က္ကုိ အေျခခံ ယံုၾကည္သူ မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။
အျခားတစ္ဖက္တြင္ ရွိေသာ ဟစန္အလ္ဘစရီ၏ ကာဒရီဂုိဏ္း၀င္မ်ားမွာမူ ကုရ္အာန္ပါ ဥပေဒမ်ားကို လိုက္နာ က်င့္သံုးရာ၌ လြယ္ကူမႈရွိေစရန္အတြက္ ကမၼ႒ာန္းထိုင္ျခင္း၊ ထြက္သက္၀င္ သက္မွတ္ျခင္း၊ စိတ္ႏွ လံုးအတြင္းမွ မေကာင္းေသာ စိတ္ညာဥ္ဆိုး မ်ားကို ျပဳျပင္၍ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ လာေစရန္က်င့္ႀကံ အားထုတ္၍ တုႏိႈင္းမဲ့ ကိုးကြယ္ရာ အရွင္၏ ဂုဏ္ေတာ္မ်ား ကို ႏွလံုး သြင္းႏိုင္ျခင္းျဖင့္ သကၠ၀ါ(ေခၚ)သမာဓိ ရရွိမည္ဟူေသာ အယူ အဆမ်ားျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္က မိုသာဇလုိက္မ်ား၏ လမ္းစဥ္မ်ားသည္ အမ်ားမြတ္စ လင္(မ္)တုိ႔ အတြက္ အလြန္လြယ္ကူ လြန္းေသာ လမ္းစဥ္ျဖစ္ေနသည္။
ဟစန္အလ္ဘစရီ၏ ကာဒရီလမ္းစဥ္သည္ မြတ္စလင္(မ္)မ်ားအတြက္ ခက္ခဲေသာ လမ္း စဥ္ ျဖစ္ေနသည္။ ေဖာ္ျပပါ လြယ္ကူလြန္းေသာ မိုသာဇလိုက္မ်ား၏ လမ္းစဥ္ႏွင့္ ခက္ခဲ လြန္းေသာ ၎ ၏ ဆရာ ဟစန္အလ္ဘစရီ၏ ကာဒရီ လမ္းစဥ္မ်ားမွ ဆုတ္ခြာ၍ မလြယ္ လြန္း မခက္လြန္းေသာ အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ (၀ါ) ““အီသာဇာဟု””လမ္းစဥ္ကို တည္ေထာင္ ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
အင္ရွာအလႅာဟ္ ဆက္လက္တင္ျပပါဦးမည္။
ဦးစုိးလြင္(ျငိမ္းခ်မ္းလွ်ပ္စစ္)
No Comments Yet
There are no comments yet. You could be the first!
Write comment