သို ့ျဖစ္ရကား ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ သာသနာကို လြယ္ကူနားလည္ သေဘာေပါက္ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ က်င့္သံုးႏုိင္ ရန္အတြက္ ကၽြႏု္ပ္တို႔့၏ ေရွ႕့ေျပးေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ “ဆရာ ႀကီးဦးႏု”ႏွင့္ ၿဗိတိသွ်ေခတ္တြင္ ေပၚ ေပါက္ခဲ့ေသာ “ဟာဂ်ီ ဦးဘအို” K.I.H တို႔၏လမ္း စဥ္ကို လိုက္ေသာအားျဖင့္ ျမန္မာစကားသန္႔သန္႔၊ ျမန္မာဆန္ ဆန္ေရးသားထားသည့္ သာ သနာ့စာေပစဥ္မ်ားကို ထုတ္ေဝလာခဲ့ေပသည္။

ယခုအခါ စာစဥ္အမွတ္(၁၁)အထိ ထုတ္ေဝၿပီးသည္ျဖစ္ရာ ဤ“အစၥလာမ့္ျဖစ္စဥ္သမိုင္း”ကို အစၥလာမ့္စာစဥ္အမွတ္(၁၂)အျဖစ္ထုတ္ေဝႏုိင္ခြင့္ ရေသာေၾကာင့္ အထူးဝမ္းေျမာက္မိပါ သည္။

ရွင္းလင္းေသာသမိုင္းျဖစ္စဥ္

“ အစၥလာမ့္ျဖစ္စဥ္သမိုင္း” သို႔့မဟုတ္ “မြတ္စ္လင္မ္တို ့၏ရာဇဝင္”မွာ လူတို႔အသိညဏ္မွီ၍ ခိုင္ခိုင္လံုလံုသိရေသာ ရာဇဝင္ေခတ္အတြင္း ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သည့္ ျဖစ္စဥ္မ်ားျဖစ္သည္။ အသိ ညဏ္ မမွီေသာ ေခတ္ေဟာင္းက ျဖစ္ခဲ့သည့္ျဖစ္စဥ္မ်ား မဟုတ္ေပ။

သို႔့ျဖစ္၍ စမ္းတဝါးဝါး ယူဆရန္အခ်က္အလက္မ်ား၊ သဘာဝမဆန္ အံ့ဖြယ္သူရဲျဖစ္သည့္ ဒ႑ရီဆန္ေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ိဳးမ်ား ပါဝင္သည့္ ရာဇဝင္မ်ိဳးမဟုတ္ေၾကာင္း သိရွိထား သင့္ေပ သည္။

အမွန္မွာ ကၽြႏု္ပ္တို ့သာသနာ၏ ျဖစ္စဥ္သမိုင္းမွာ ရွင္းလင္းျပတ္သား၍ သဘာဝက် လွေပသည္။

ေပၚေပါက္လာပံု

သို႔ပင္ျဖစ္လင့္ကစား ရွင္းလင္းသိရွိ ႏုိင္ခြင့္ရေသာ ဤျဖစ္စဥ္မ်ားကို ျမန္မာဘာသာႏွင့္ဖတ္ ရႈႏုိင္ရန္လြယ္ကူစြာ မရႏုိင္ေသာေၾကာင့္ အဂၤလိပ္ဘာသာ၊အုရ္ဒူဘာသာတို႔ကိုမ တတ္ေသာတိုင္း ရင္းသားမြတ္စလင္မ္တို႔အတြက္ သိရွိႏုိင္ရန္လြန္စြာ ခက္ခဲေနေပသည္။ မိမိတို႔သာသနာ၏ ျဖစ္စဥ္ကိုသိရွိလြန္းလွ၍ အုရ္ဒူစာကိုမတတ္ေသာ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ တစ္ဦးသည္ လည္းေကာင္း၊ အုရ္ဒူစာႏွင့္အဂၤလိပ္စာကို တတ္ေအာင္သင္ရမည္ ဆိုပါက အ သက္အတန္ႀကီးမွ ဤလြယ္ကူ၍ သဘာဝက်ေသာ    ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ သာသနာ့ျဖစ္စဥ္ကို သိ နားလည္ႏုိင္ေတာ့မည္။

ဤကဲ့သို ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးမ်ားအတြက္ ထိုင္ရာမထ ဖတ္ရႈနားလည္ႏိုင္ေစရန္ ျမန္မာဘာ သာျဖင့္ ဤအေၾကာင္းရပ္ကို အစၥလာမ့္စာေစာင္ အတြင္းတြင္အခန္းဆက္ ေဆာင္းပါးမ်ား အျဖစ္ ေရး သားေပးခဲ့ပါသည္။

ဤေရးသားခ်က္မ်ားကို စုေပါင္း၍ တစ္စုတစ္ေပါင္းတည္း ဖတ္ရႈႏိုင္ရန္ရုိက္ထုတ္ သင့္ သည္ဟု အစၥလာမ္သာသနာ ေရးရာေကာင္စီ ႒ာနခ်ဳပ္မွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်သည့္အတိုင္း ဤစာအုပ္ ငယ္ ေပၚေပါက္လာရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ဤစာအုပ္မွာ အၿပီးဆံုးခန္းတိုင္ ေရာက္မည္ မဟုတ္ေသးပါ။ ယခုေခတ္အထိျဖစ္ေသာ အစၥလာမ့္သမိုင္းကို ျပည့္စံုေအာင္ ေရးသားရန္လိုပါေသးသည္။ အလိုေတာ္ရွိပါကအ ရွင္ျမတ္၏အကူ အညီျဖင့္ ဆံုးခန္း တိုင္ ေရးႏုိင္ရန္ အင္အားႏွင့္အကူအညီကို ေပးပါရန္အ ရွင့္ထံ တြင္ ဆုထူးပန္လ်က္ရွိပါသည္။

ဤစာအုပ္ကို ေရးသားရာ၌ ေရးသားသူသည္ ဤဘာသာရပ္တြင္ ကၽြမ္းက်င္သူ ကဝိတစ္ ဆူ အေက်ာ္အေမာ္ မဟုတ္ေၾကာင္း ရုိသားစြာဝန္ခံပါသည္။

မိဘဆရာသမားမ်ား ေက်းဇူးျဖင့္ အရွင့္အလိုေတာ္အရ တတ္သိလာရေသာ ပညာမ်ားကို အေျခခံျပဳကာစိတ္အားထက္သန္ လြန္းလွ၍သာ ျမန္မာစာကိုတတ္သိေသာ မြတ္စလင္မ္ တို႔့၏ အက်ိဳး အလို႔ငွာေရးသားရျခင္း ျဖစ္သည္ကိုလည္း ရုိးသားစြာ ဝန္ခံလိုပါသည္။

က်မ္းကိုးက်မ္းကားမ်ား

ဤက်မ္းစာကို ေရးသားရာ၌ ေအာက္ပါစာအုပ္မ်ားကို ကိုးကားအေျချပဳေၾကာင္း ေဖာ္ျပ အပ္ပါသည္။

၁။THE HISTORY OF ISLAM V01.I by HAFIZ  GHULAM   SARWAR   M.A. RetiredDistrict judge, Singapore.

၂။A SHORT HISTORY OF THE SARACENS,by AmeerAli,Syed,P.C. C.I.E.LL.D.,D.L.

၃။HISTORY OF THE ISLAMIC PEOPLES,Carl Brockelmann (a translation from German Edition).

၄။HISTORY OF THE ARABS, By Philip K.Hitti,Professor of Semitic Literature,Princeton University.

(ကိုးကားအသံုးျပဳေသာအျခားက်မ္းငယ္မ်ားလည္းရွိပါေသးသည္။)

ေက်းဇူးတင္ပါ၏။

ဤက်မ္းကို ဤအေျခသို ့ေရာက္ေအာင္ စုစည္း ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝရာ၌ တာဝန္ယူေဆာင္ ရြက္ေသာ ေကာင္စီ ဒု-ဥကၠ႒ႏွင့္ အာလင္မ္ပညာရွင္မ်ား ေရးရာေကာ္မတီ အတြင္းေရး မွဴးျဖစ္ေသာ “ေမာင္လာနာဃာဇီ မုဟမၼဒ္ဟာရွင္မ္”ႏွင့္ အစၥလာမ္႔စာေစာင္ စာတည္းမွဴး “ဆ ရာဦးဃနီ”တို႔အား ေက်းဇူးတင္ရွိေၾကာင္း ေဖာ္ျပအပ္ ပါသည္။

ဆုေတာင္း

တိုင္းရင္းသား မြတ္စလင္မ္တို႔သည္ မိမိတို႔သာသနာကို မိမိတို႔စာေပစကားႏွင့္ ရွင္း လင္းျပတ္သားစြာ သိနားလည္ၾက၍ စြဲျမဲႏွစ္ၿခိဳက္ ယံုၾကည္စြာျဖင့္ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ ျမန္ မာ့ဓေလ့အတိုင္း က်င့္သံုးသြားႏုိင္ခြင့္ရရန္ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ အားေပးေတာ္မူပါရန္ အ ရွင္ျမတ္ထံ ေလးနက္စြာ “ဒုအာ”ဆုပန္လ်က္……………..။

ေဇယ်ေက်ာ္ထင္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးဘရွင္

အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္(၁၉၅၆-၁၉၇ဝ)

အစၥလာမ္သာသနာေရးေကာင္စီ႒ာနခ်ဳပ္

ရက္စြဲ။               ။၁၉၆ဝျပည့္ႏွစ္၊မတ္လ၊(၂၅)ရက္။

(ရစူလ္သခင္၏အမည္ေတာ္ကိုေတြ ့တိုင္း ဆြလဝသ္ဖတ္ၾကပါရန္)

အစၥလာမ့္ျဖစ္စဥ္သမိုင္း

(အၾကင္လူသားတိုိ ့၊ေယာက္်ားတစ္ဦးႏွင့္ မိန္းမတစ္ဦးတို႔မွ အသင္တို႔အား ဖန္ဆင္းခဲ့၍ မိသားစုမ်ား၊ လူမ်ိဳးစုမ်ား၊ ျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးခဲ့ရာ၌ အမွန္စင္စစ္အားျဖင့္ သင္တို႔အ ခ်င္းခ်င္း သိနားလည္ၾကေစရန္သာ ျဖစ္သည္။ “အလာဟ္” အရွင္ျမတ္အထံေတာ္၌ အသင္တို႔အနက္ “အမြန္ျမတ္ဆံုးသူ”မွာ “အက်င့္သီလအေကာင္းဆံုးသူ”သာလွ်င္ျဖစ္ ၏။)      (က်မ္ျမတ္ကုရ္ အာန္-၄၉း၁၃)

ထင္ရွားေသာ ကမာၻ႔သာသနာႀကီးမ်ား အယူဝါဒယံုၾကည္မႈမ်ားတြင္ “အစၥလာမ္” (Islam)သည္ ထူးျခားလွစြာ ထြန္ကားပါဝင္လ်က္ရွိ၏။ ကမၻာ့လူဦးေရ၏ ရွစ္ပံုတစ္ပံုသည္ “အစၥလာမ္”ကို သက္ဝင္ယံုၾကည္ လ်က္ရွိ၏။ တစ္နည္းဆိုေသာ္ ကမာၻသူကမာၻသား ရွစ္ဦးလွ်င္ တစ္ဦးမွာ(ယခု-ငါးပံုတစ္ပံု၊ လူသားငါးဦးလွ်င္ တစ္ဦးသည္) “အစၥလာမ္”ကို သက္ဝင္ယံုၾကည္ လိုက္ နာသူျဖစ္သည္။

(မွတ္ခ်က္) ထုိအရည္အတြက္သည္ ၁၉၆ဝျပည့္ႏွစ္က ျဖစ္သည္။

ဤသာသနာေပၚေပါက္လာပံု၊ ထြန္းကားပ်ံ့ႏွံ႔လာပံုႏွင့္ ဤသာသနာက ကမာၻသူကမာၻသား တို႔အက်ိဳးအတြက္လည္းေကာင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာမႈ၊ အသိပညာ၊ ေလာကဓာတ္ပညာ ထြန္းကားမႈ တို႔အတြက္ လည္းေကာင္း၊ လူ႔သမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္ မည္သို႔အက်ိဳး ပြားမ်ားေစ ခဲ့ပုံကို အက်ဥ္းအားျဖင့္ ေဖာ္ျပရန္ျဖစ္၏။ သို႔ ျဖစ္၍ အစၥလာမ့္ျဖစ္စဥ္သမိုင္းဟု ေခါင္းစဥ္ တပ္ထားျခင္းျဖစ္ သည္။ ေရးသားေဖာ္ျပလိုေသာ အေၾကာင္းအရပ္ကို စာလံုးအနည္းငယ္ မွ်ႏွင့္ ေဖာ္ျပရေသာ္ “အစၥလာမ္ဝင္”ဟုပင္ ဆိုရပါမည္။

“အစၥလာမ္”ဟူေသာ ေဝါဟာရတြင္ “သာသနာ”သို ့မဟုတ္ “ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈ” ဟူေသာ အဓိပၸာယ္သည္ အက်ံဳးဝင္ၿပီးျဖစ္၏။ “အစၥလာမ္”ကို သက္ဝင္ယံုၾကည္သူမ်ားကို “မြတ္စ္လင္မ္” (Muslim) ဟူေသာ ေဝါဟာရႏွင့္ သိနားလည္သည္။

“အစၥလာမ္ဝင္” ဆိုရာ၌ မြတ္စလင္မ္တို ့သက္ဝင္ယံုၾကည္သည့္ သာသနာဝင္ဟု နားလည္ ရန္ပင္ျဖစ္သည္။ ရုိးရုိးစကားျဖင့္ဆိုရေသာ္ “အစၥလာမ္ျဖစ္စဥ္” အေၾကာင္းရပ္ပင္ျဖစ္ေပ သည္။

ေဇယ်ေက်ာ္ထင္ ဗုိလ္မွဳးၾကီးဘရွင္

(ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ေတာ္၀င္သမုိင္းပညာရွင္)၏

အစၥလာမ္႔ျဖစ္စဥ္သမုိင္းစာအုပ္ကုိ ျပန္လည္တင္ျပသည္။

ေက်ာ္မ်ဳိးလြင္(ေခၚ)ဖုိက္ဇလ္ဟတ္က္

ဤကဲ့သို ့ေသာ ျမန္မာမြတ္စ္လင္မ္ ေရွ႕ေဆာင္မ်ား ျပန္ေရာက္လာေသာအခါ အိႏၵိယ၊ ပါကစၥ တန္ယဥ္ေက်းမႈ၊ အရွိန္ျပင္းထန္စြာျဖင့္ အခြင့္အေရးအလိုက္ မဒၵရစဟ္ (သို႔့မဟုတ္) ယသင္မ္ခါ နာ ေက်ာင္းမ်ား ကိုဖြင့္လာၾကသည္။ သင္ၾကားသည္မွာ အေျခခံ အလစ္ဖ္ ၊ေဘ၊မွပင္ စေသာ္လည္း ေက်ာင္းအမည္ကိုကား အရဗီ တကၠသုိလ္္အမည္မွ တစ္ဆင့္မွ် မေလွ်ာ့ၾကေပ။ ဤေက်ာင္းမ်ားကို ဖြင့္ရာ၌အက်ိဳးမဲ့ မဟုတ္ပါ။ အက်ိဳးရွိသင့္ သေလာက္ ရွိပါသည္။ သို႔့ရာတြင္ ဤေက်ာင္းအခ်ိဳ႕ကိုဖြင့္ရာ၌ ဖြင့္ေသာေရွ႕ေဆာင္၏ ဘဝရပ္ တည္ေရးကိုသာေရွ ့ရႈသည္ျဖစ္ရာ ၎တို႔အနက္ အခ်ိဳ႕့တို႔မွာ အလွဴေငြ မ်ားေပးႏုိင္ေသာ ပေယာဂယွဥ္သည့္ စက္ကြင္းအတြင္းသို ့ က်မွန္းမသိ က်သြားသည္ကိုလည္း ေတြ႔ ရေပ သည္။

ျမန္မာမဆန္မႈ အႏၲရာယ္၏ေရွးျဖစ္စဥ္

ျမန္မာဆန္မႈကို တိုက္ဖ်က္သည့္ ဤအႏၲရာယ္ကို ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ ယခုမွသာေတြ ့ျမင္ရ သည္မဟုတ္။ (၁၉၂၈)ခုေလာက္ကတည္းက အျမင္က်ယ္ေသာျမန္မာမြတ္စ္လင္မ္တို႔ သည္ မ်က္ဝါး ထင္ထင္ေတြ႔့ျမင္ရၿပီးျဖစ္သည္။သို ့ျဖစ္၍လည္း ျမန္မာ မြတ္စ္လင္မ္တို႔အား က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ကို နားလည္ႏွစ္ ၿခိဳက္စြာ တတ္သိယံုၾကည္ႏူိင္ေစ ရန္ ဟာဂ်ီဦးဘအို K.I.H သည္ သခင္ႀကီးဦးကာလူ၏ အကူအညီျဖင့္ ကုရ္အာန္ က်မ္းျမတ္ကို ျမန္မာ ဘာသာသို႔ ့ျပန္ဆိုကာ အခမဲ့ေဝငွခဲ့သည္ မဟုတ္ပါေလာ။

ထိုကုရ္အာန္ ဘာသာျပန္အျပင္ အစၥလာမ္သာသနာ႔ ေပါင္းခ်ဳပ္က်မ္း၊ အရွင္ျမတ္၏ ဂုဏ္ေတာ္အဖြင့္ က်မ္းမွစ၍ က်မ္းအမ်ားကို ကြယ္လြန္သူ ဆရာဦးထြန္းၾကြယ္၏ အကူအ ညီျဖင့္ ေငြ ကုန္ေၾကးက်ခံကာ ရိုက္ႏွိပ္ျဖန္႔ ခ်ိခဲ့ေပသည္။ ဤကား အႏၱရာယ္ ကိုျမင္၍ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း အေနႏွင့္ေဆာင္ရြက္ ကာကြယ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ ေပသည္။

ယခုေခတ္တြင္လည္း ရန္ကုန္အစၥလာမ္မစ္ ဆိုဆိုင္တီမွဦးစီး၍ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ကို ျမန္မာဘာ သာသို႔ ့ျပန္ဆိုေနသည္မွာ (၁၀)ေစာင္အထိၿပီး၍ (၃)ေစာင္ရုိက္ႏွိပ္ၿပီး ျဖစ္သည္ ဟု သိရ သည္။ ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ရာပင္။

ဗမာမြတ္စ္လင္မ္ပညာေရးကြန္ဖရင့္

အဖြဲ႔အစည္းအေနႏွင့္ ျပင္းထန္ေသာ ေပါက္ကြဲမႈျဖစ္ခဲ့သည္ လည္းရွိသည္။ ဒုတိယကမၻာ စစ္ မျဖစ္မီအလ်င္က အစၥလာမ္သာသနာ႔ ပညာေရးအတြက္ တိုင္းရင္းသားႏွင့္ တိုင္းရင္း သားမဟုတ္ သူ မြတ္စ္လင္မ္တို ့ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ ထားေသာအဖြဲ ့အစည္းႀကီးရွိသည္။ ထိုအဖြဲ႔အ စည္းသည္ ႏွစ္စဥ္ညီလာခံ က်င္းပသည္။ (၁၉၃ဝ)ခုေလာက္တြင္ က်င္းပေသာ ပဲခူးညီလာခံတြင္ အစၥ လာမ္ ၏သာသနာ့ပညာ သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးရာတြင္ အုရ္ဒူ ဘာသာကို အသံုးျပဳရမည္ဟု ဆိုလာၾကသည္။ အျမင္က်ယ္ေသာ မြတ္စ္လင္မ္ေခါင္းေဆာင္တို ့က လက္မခံၾက။ ျမန္မာဘာသာႏွင့္ သာ သင္ရမည္ဟု တင္းခံခဲ့ၾကသည္။ သို႔ႏွင့္ကြဲၾက ၊ ျပဲ ၾကသည္။

ဤအကြဲအျပဲမွေန၍  ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ျမန္မာမြတ္စ္လင္မ္ ပညာေရးကြန္ဖရင့္ႀကီး ေပၚ ေပါက္လာခဲ့ရသည္။

ထို႔ေနာက္ အမ်ိဳးသားစိတ္ဓာတ္ ႏုိးၾကားမွဳတြင္ ျမန္မာမြတ္စၥလင္မ္မ်ားလည္း စြမ္းစြမ္းတမံ ပါဝင္လာ ၾက၍ ႏုိးၾကားေရးအဖြဲ႔မ်ား ေပၚေပါက္လာခဲ့ၾကသည္။ စစ္ၿပီးတစ္ေခတ္တြင္ (ဗ.မ.က)အ ဖြဲ႔ရွိခဲ့ေသာ္လည္းသာသနာေရးထက္ႏုင္ငံအေရးကိုေဆာင္ရြက္ေသာေၾကာင့္ သာသနာမႈဘက္တြင္ ထူးျခားေသာေျပာင္းလဲမႈမ်ား မျဖစ္ခဲ့သည့္တိုင္ေအာင္ အမ်ိဳးသား စိတ္ဓာတ္ႏုိးၾကားမႈ အ ဟုန္ကိုကားေကာင္းစြာ ထိန္းေပးခဲ့သည္။ (ဗ.မ.က)မရွိခ႔ဲ သည့္ေနာက္ပုိင္း အမ်ိဳးသားစိတ္ဓါတ္ကို ဆန္႔က်င္ေသာ သာသနာက်င့္သံုးမႈႏွင့္ သေဘာ တရားမ်ားကို ျမန္မာမဆန္သည့္ မြတ္စ လင္မ္တို႔သည္ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ ေလာကတြင္ သြတ္သြင္း ေပးလာၾကသည္မွာ ယခုအေျခအေန အထိပင္ျဖစ္သည္။

နားလည္သင့္သည့္အခ်က္

“ဘာသာမ်ိဳးျခား စာစကားသင္ၾကားသင့္သည္မွတ္” ဟုဆိုသည့္ စကားအတိုင္း မည္သည့္ ဘာသာ ျခားစကားကိုမဆို သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ရန္ အေရးႀကီးပါသည္။ အားေပးရန္ လည္းသင့္ သည္။သို႔ရာတြင္ ဘာသာျခားစကားသင္ႏုိင္သူမွာ အေျခအေနအရတစ္ေထာင္ လွ်င္တစ္ေယာက္မွ်ပင္ မရွိႏုိင္။ ဘာသာစကားသင္ရ မည္ဆိုသည္တြင္လည္း မိမိ၏အမိ ဘာသာစကားႏွင့္ စာေပတို႔ကို သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ ၿပီးမွသာလွ်င္ သင္ရန္ ျဖစ္သည္။ မိမိ၏အမိဘာသာ စကားႏွင့္စာေပကို သတ္ပစ္ရန္အတြက္ ဘာသာျခားစကားႏွင့္ စာေပကို သင္ရမည္ ကား မဟုတ္ေပ။

“အင္းနမာလ္၊မုအ္္မိႏူးန၊ အစ္ခဝတြန္” ဟု လာရွိသည့္အတိုင္း မြတ္စ္လင္မ္မွန္လွ်င္ ညီရင္းအစ္ကို ျဖစ္ၾကသည္။

ဘဂါၤၤလီျဖစ္ေစ၊ ပန္ခ်ာဗီျဖစ္ေစ၊ က်ိဳလီယာျဖစ္ေစ၊ စူရတီျဖစ္ေစ၊ ဟိႏၵဴစတာနီျဖစ္ေစ၊ ပါကစၥတာ နီျဖစ္ေစ၊ အင္ဒိုနီးရွင္းျဖစ္ေစ၊ တရုတ္ျဖစ္ေစ၊ လူမ်ိဳးတစ္ရာ့တစ္ပါး မည္သည့္ႏုိင္ငံ၊ မည္ သည့္ေဒသမွျဖစ္ေစ၊ မြတ္စလင္မ္ျဖစ္ပါက ကၽြႏု္ပ္တို႔ညီေနာင္ မ်ားသာျဖစ္သည္။

ထိုမြတ္စ္လင္မ္ ညီေနာင္တို႔၏ စာေပဘာသာတို႔မွာ မိမိတို႔လူမ်ိဳးႏွင့္ တိုင္းျပည္အလိုက္ ေပၚထြန္း ခဲ့သည့္အတိုင္း ကၽြႏု္ပ္တို႔က ဂရုဓမၼျပဳရေပမည္။

အလားတူပင္ ျမန္မာမြတ္စ္လင္မ္ျဖစ္ေသာ ကၽြႏု္ပ္တို႔့၏စာေပႏွင့္ စကားကို အျခားႏုိင္ငံသား မြတ္ စလင္မ္တို႔့က ဂရုျပဳသင့္သည္ဟု ကၽြႏု္ပ္တို႔ေလးနက္စြာ ယံုၾကည္သည္။

အထက္ပါ မူ(၂)ရပ္ျဖစ္ေသာ ဘာသာျခားစာ သင္သင့္သည္ဟူေသာမူႏွင့္မြတ္စလင္မ္တို႔ သည္ ညီ ေနာင္ျဖစ္ၾကသည္ ဟူေသာမူတို႔ကို လက္ခံယံုၾကည္ သူမ်ားျဖစ္ပါက ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ၏ႏုိင္ငံ သို႔အသက္ေမြဝမ္းေၾကာင္း ႏွင့္စီးပြားေရးအတြက္ ေရာက္ရွိလာကာ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ႏိုင္ငံ ၏ အက်ိဳးျပဳျခင္းကို ခံယူေနၾကကုန္ေသာ ႏုိင္ငံျခားသား မြတ္စလင္မ္ညီေနာင္တို႔သည္ တိုင္းရင္းသား မြတ္စလင္မ္ ညီေနာင္တို႔ကို ကူညီၾကေသာအခါတြင္ အဘယ့္ေၾကာင့့္ ျမန္မာ စာေပႏွင့္ ဗမာစကားကို အားေပးျခင္း မျပဳႏုိင္ၾကရအံ့နည္း။

နည္းယူဖြယ္ရာ

အျခားသာသနာတို ့၏ သာသနာျပဳမ်ားသည္  မိမိတို ့သြားေရာက္သာသနာျပဳေသာ ေဒ သရွိလူမ်ား သို ့မဟုတ္ လူမ်ိဳးစုမ်ား၏ ဘာသာစကားကို တတ္သိနားလည္ေအာင္ “က်ား ကုတ္က်ား ယက္” ခက္ခက္ခဲခဲ ေလ့လာသင္ၾကား တတ္ေျမာက္ၿပီးမွ လူမ်ိဳးစုတို႔့၏ ဘာ သာစကားစာေပမ်ားကိုအသံုးျပဳ၍ သာသနာျပဳၾကသည္ကို ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ညီေနာင္မ်ားျဖစ္ ၾကေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ရွိ ႏုိင္ငံျခားသားႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားသားစိတ္ရွိသူ မြတ္စလင္မ္တို ့ အဘယ္ေၾကာင့္ သေဘာမေပါက္ႏုိင္ဘဲ ရွိေနႏုိင္ၾကအံ့နည္း။

သာသနာဖြံ ့ၿဖိဳးမႈ တစ္ခုတည္းကိုသာ ေရွ ့ရႈသူမွန္လွ်င္ ျမန္မာစကားႏွင့္ ျမန္မာစာေပတို႔ကို အသံုးျပဳ ၍ သာသနာေရးကို ေဆာင္ရြက္ရန္ အားေပးကူညီမႈ ျပဳၾကသည္သာမက မိမိတို႔့၏ အယူ သီးမႈမ်ားကို ဖယ္ရွားကာ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ ျမန္မာစာႏွင့္ ျမန္မာစကားကို တတ္ ကၽြမ္းေအာင္ မအိပ္မေန အရုိးေက်ေက် အေရခမ္းခမ္း ႀကိဳး စားၾကမည္သာျဖစ္သည္။

သာသနာဖြံ ့ၿဖိဳးမႈ သန္႔သန္႔အတြက္သာ ရည္ရြယ္ခ်က္သန္႔ရွင္းစြာ မထားဘဲ ပေယာဂယွဥ္ သည့္ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းမ်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ၾကသည္ ျဖစ္ပါကကၽြႏု္ပ္တို႔ မည္သို႔မွေျပာ ဆိုႏုိင္ေတာ့ မည္မဟုတ္ေပ။၎တို႔ႀကိဳက္ေသာ စာႏွင့္စကားကိုသံုးေစ၍ျမန္မာ့အ သြင္ ေပ်ာက္ေအာင္ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္တို႔ကို ဖန္တီးေပး လာၾကမည္သာ ျဖစ္ေပသည္။

ျမန္မာစာကိုလည္းမေရးတတ္၊ျမန္မာစကားကိုလည္း မေျပာတတ္၊ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမွဳကို လည္း စိုးစဥ္းမွ်နားမလည္ဘဲႏွင့္ အစၥလာမ္သာသနာျပသနာရပ္တို႔၏ အဆံုးအျဖတ္ ကို ျမန္မာ မြတ္စလင္မ္တို႔ အတြက္ ေပးရန္ တာဝန္ယူဝံ့သူတို႔မွာ သာသနာ႔ပညာရပ္ကို မိုး ထိေအာင္ပင္ တတ္ေနေစကာမူ တလြဲသတၱိေကာင္း၍ လူထူးလူဆန္းျဖစ္သည္ဟုဆိုလွ်င္ မည္သူျငင္းႏုိင္အံ့ နည္း။

ျမန္မာစိတ္ေမြးပါမွ

“ေရာမျမိဳ႔သို႔ေရာက္ေနစဥ္ ေရာမသားလိုက်င့္ရမည္”ဟုအဆိုရွိသည္။ ပန္ဂ်ပ္တြင္အေျခ စိုက္ေန၍ သာသနာျပဳလိုသူသည္ ပန္ဂ်ာဗီစကား တတ္ရုံသာမက၊ပန္ဂ်ာဗီစိတ္ေပါက္ ဖို ့ပင္လို သည္။

အလားတူပင္ ဘဂၤလားျပည္၌ အေျခစိုက္၍ အစၥလာမ္သာသနာျပဳလိုသူသည္ ဘဂါၤလီ စာႏွင့္စကားကိုတတ္ရုံသာမက ဘဂါၤလီစိတ္ ေပါက္ရေပမည္။ မုန္ညင္းဆီကို ႏွစ္ႏွစ္ ၿခိဳက္ၿခိဳက္ သံုးဝံ့ ရေပလိမ့္မည္။ နံသည္ဟု ပယ္ထား၍မျဖစ္ေပ။

ထို႔အတူပင္ ျမန္မာျပည္တြင္ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ တို႔အတြက္ အစၥလာမ္ဖြံံံံ ့ၿဖိဳးေရးကို ေဆာင္ ရြက္ ေပးလိုသူတို႔့သည္ ျမန္မာျပည္၌ ေဆာင္ရြက္သည့္ အတြင္း ျမန္မာစကားအစား အုရ္ ဒူစကား ကို ေျပာရမွ၊ႏွမ္းဆီအစား ေထာပတ္ကိုသံုးရမွ၊ ဆန္အစားဂ်ံဳမႈန္႔့ကို သံုးရမွျဖစ္ မည္ဟူေသာ အယူအဆရွိေနလွ်င္ ထိုပုဂၢိဳလ္တို႔၏လုပ္ငန္းမွာအဘယ္မွာလွ်င္ေအာင္ျမင္ႏုိင္ အံ့နည္း။

သာသနာကိုခ်စ္ပါလ်က္ အဘယ့္ေၾကာင့္ အထက္ပါအစြဲတို႔့ကို မစြန္႔ပစ္ႏုိင္သနည္း။ ပေယာဂမ ရွိသူမွန္လွ်င္ ျမန္မာစာႏွင့္ ျမန္မာစကားကို အားေပးရုံသာမက မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ က ျမန္မာ့ အေလ့အထသည္ ေကာင္းသည္၊ ေကာင္းသည္ႏွင့္အမွ် ႏွစ္ၿခိဳက္သည္၊ ဤအေလ့အထအတိုင္း ျပဳမူက်င့္သံုးျခင္းသည္ သာသနာ တိုးတက္မႈအတြက္ အကူ အေထာက္ ျဖစ္ေစလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္လာကာ ျမန္မာစိတ္ေပါက္ေအာင္ ႀကိဳးစားေဆာင္ ရြက္ၾကမည္သာ ျဖစ္ေပသည္။

အျမင္က်ယ္ႏုိင္ငံျခားသား မြတ္စ္လင္မ္မ်ား

ဤသို႔ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္မႈမ်ား မရွိဟုမဆိုလိုပါ။ မၾကာေသးမီက ဗမာျပည္သို႔ လာေရာက္ လည္ပတ္သြားေသာ အစၥမာအီလီခိုဂ်ာအဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ကရီမ္အာဂါခန္လည္းျမန္မာ ဝတ္စံု ပုဆိုးေတာင္ရွည္၊ ေခါင္းေပါင္း ရင္ဖံုးအက်ီႏွင့္ အခမ္းအနားတစ္ခုသို ့ တက္ေရာက္ လာပံုကို သတင္းစာ၌ ေတြ႔လိုက္ရသည္။

ဤေခါင္းေဆာင္၏ေနာက္လိုက္မ်ားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ဘာသာေရးမွလြဲ၍ အျခားအခ်က္ အလက္တို႔တြင္ ျမန္မာတို႔ႏွင့္တေထရာတည္း က်ေအာင္ျပဳမူက်င့္သံုးေနထိုင္ၾကသည္။နာ မည္သာမ ကေျပာဆိုသည့္စကားပင္လွ်င္ ျမန္မာစကားျဖစ္ေနသည္။ မြတ္စလင္မ္တို႔အ တြက္ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈႏွင့္ သာသနာ့စည္းကမ္းမ်ားသည္ တစ္ျခား၊ေဒသႏွင့္လူမ်ိဳးကို လိုက္၍ ျဖစ္ေပၚေသာ ဘာသာေရးႏွင့္ မဆိုင္သည့္ ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အ လာ ဓေလ့ထံုးစံ တို႔သည္ တစ္ျခားဟု အျမင္က်ယ္စြာ ခြဲဲျခားနားလည္ၾကရန္ အခ်ိန္ေရာက္ေပျပီ။

အုရ္ဒူမွအုရ္ဒူဟုဆိုေသာ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ဆရာႀကီး အခ်ိဳ႕တို႔ကမူ အုရ္ဒူစာသည္ ယံုၾကည္ သူတို႔၏ဘာ သာေရးစာ၊ ျမန္မာစာသည္ မယံုၾကည္သူတို႔့၏ ဘာသာေရးဆန္႔က်င္ေသာ စာဟုယူဆ လ်က္ ရွိေနသည္မွာ အစဥ္အလာ ထံုးစံဓေလ့ႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ အခ်က္အလက္ တို႔ကို အစၥလာမ္၏ စည္းကမ္းနည္းလမ္း ပညတ္ခ်က္ မ်ားသဖြယ္ ထည့္သြင္းသြန္ သင္ ျပသေနၾကသည္မွာ လည္း ေၾကကြဲဖြယ္ေကာင္းလွ၏။

တကယ့္အေၾကာင္းအရင္း

အထက္ပါ အစၥမာအီလီ အဖြဲ႔ကဲ့သို႔ပင္ အျမင္အက်ယ္ေသာ ႏုိင္ငံျခားသား မြတ္စလင္မ္အ ခ်ိဳ႕ ရိွေနေသးသည္မွာလည္း ကၽြႏု္ပ္တို႔အဖို ့ ႏွစ္သိမ့္ဖြယ္ရာျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ အျမင္ မက်ယ္သူ တို႔၏ အားက မ်ားေနေသာေၾကာင့္၊ ကၽြႏု္ပ္တို႔အဖို႔မွာ ျမန္မာစကား၊ ျမန္မာ စာေပႏွင့္ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈတို႔ကို စြန္႔လႊတ္မွ မြတ္စ္လင္မ္ ျဖစ္ႏုိင္သည္ဟူေသာ ယံုၾကည္ မႈကို ေရာက္ေအာင္အ တင္း တြန္းပို႔လ်က္ရွိေသာ မေကာင္းဆိုးဝါး အားႀကီးကို ျဖစ္ႏုိင္သည့္ နည္းႏွင့္ တြန္းလွန္ၿဖိဳခြင္း ေခ်မႈန္းလမ္းလႊဲရေပမည္။

အဘယ္ေၾကာင့္နည္း။

ႏုိင္ငံျခားသား မြတ္စ္လင္မ္မ်ားကို မလိုလားမႏွစ္ၿမိဳ႔့၍ လံုးဝမဟုတ္ပါ။ ၎တို႔၏ ေက်းဇူး မ်ားကိုကၽြႏု္ပ္မေမ့ေသးပါ။ အုရ္ဒူစာေပကို မခ်စ္၍မဟုတ္ပါ။ အလြန္ၾကြယ္ဝေသာ ဤ ဂႏ ၱဝင္စာေပကို တတ္အားသမွ် ေလ့လာၾကရပါမည္။

အေၾကာင္းရင္းမွာ ကၽြႏု္ပ္တို႔သာသနာကို သေဘာေပါက္ နားလည္ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ လိုက္နာ က်င့္သံုး ႏုိင္ရန္ႏွင့္ ဗမာျပည္တြင္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ကတည္းကသပၸာယ္ မွ်စြာမြတ္စ လင္မ္မဟုတ္သည့္ တိုင္းရင္းသားတို႔ႏွင့္ ဒိုးတူေပါင္ဖက္ ေအးအတူပူအမွ် ေန ထိုင္ လာခဲ့သည့္အတိုင္း ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ဘဝတည္ျမဲေရး အတြက္သာ ျဖစ္ေပသည္။

ဤအခ်က္ကို ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ညီေနာင္မ်ားျဖစ္ေသာ ႏုိင္ငံျခားသားမြတ္စလင္မ္၊ ႏိုင္ငံျခား သား စိတ္ ေပါက္ေနေသာ တိုင္ရင္းသားမြတ္စလင္မ္တို ့ နားလည္ၾကေစခ်င္ပါသည္။ နား လည္ေအာင္ လည္း ကူညီေတာ္မူ ပါဟုအရွင့္ထံ ရုိးသားစြာ ဆုေတာင္းမိပါသည္။

ေဇယ်ေက်ာ္ထင္ ဗုိလ္မွဳးၾကီးဘရွင္

(ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ေတာ္၀င္သမုိင္းပညာရွင္)၏

အစၥလာမ္႔ျဖစ္စဥ္သမုိင္းစာအုပ္ကုိ ျပန္လည္တင္ျပသည္။

ေက်ာ္မ်ဳိးလြင္(ေခၚ)ဖုိက္ဇလ္ဟတ္က္

မၾကာေသးမီ ရက္မ်ားအတြင္း (ဟိဂ်္ဂ်ရီ ၁၃၇၉ခု၊ ရမဒြါန္လ)က အစၥလာမ့္ေကာင္စီ ကိစၥႏွင့္ျဖဴးၿမိဳ႕ သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ ျဖဴးၿမိဳ႕ဗလီ၀တ္ေက်ာင္းႀကီးကို ထိုၿမိဳ႕ေနမြတ္စလင္မ္ တို႔ကလွပတင္႔ တယ္စြာမြမ္းမံျပင္ဆင္ထားသည္ကို ဝမ္းေျမာက္စြာႏွင့္္ေတြ႔ရသည္။ ဗလီ ၀တ္ေက်ာင္းအတြင္းမ်က္ႏွာၾကက္ ေအာက္နံရံမ်ား၏အထက္ ႏႈတ္ခမ္းတြင္က်မ္းျမတ္ ကုရ္အာန္မွအာယသ္ မ်ားေကာင္းႏူိးရာရာမ်ားကို ေရြးခ်ယ္၍ အရဗီဘာသာ စာလံုးႀကီး မ်ားႏွင့္ထင္ရွားစြာ ေရးသားထားသည္ကို ေတြ႔ရ၏။ တာဝန္ခံပုဂၢိဳလ္မ်ားက ဗလီလာသူ တိုင္း အရွင္ျမတ္၏ မုကၡ ပါ႒္ေတာ္မ်ားကို လြယ္ကူစြာေတြ႔ျမင္ သတိရေစအ့ံေသာငွာ အသင့္ေရးေပး ထားျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။

အရဗီကို ျမန္မာအနက္အဓိပၸါယ္ျဖင့္ နားမလည္ၾကေသာအမ်ားစုအတြက္ မည္သို႔အက်ိဳး ရွိအ့ံနည္းဟု ဆန္းစစ္ရာ ထိုတာဝန္ခံမ်ားက အာယသ္ေတာ္မ်ားေအာက္တြင္ ျမန္မာဘာ သာျဖင္႔ေရး သားျခင္းမွာ အျပစ္ရွိ/မရွိ သံသယျဖစ္ေနသည္ကတစ္ေၾကာင္း ရွရီအသ္ကိုအ တန္ကၽြမ္းက်င္သူတို႔က မေရးသင့့္၊ေရးသည့္အစဥ္အလာ မရွိဟုဆိုၾကေသာေၾကာင့္ တစ္ေၾကာင္း ဆိုင္းင့ံေနရ ပါသည္ဟု ေျဖၾကသည္။

ဗလီအတြင္းျမန္မာစာေရးေကာင္းသေလာ

ဤအဆိုျပဳခ်က္မွာ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ေကာင္းသည္၊ စိုးရိမ္ေၾကာက္ရြံ႕ ဖြယ္ရာလည္းျဖစ္ သည္။ ဗလီတြင္း၌ အရွင့္မုကၡပါ႒္ေတာ္ မ်ားကိုပင္လွ်င္္ ျမန္မာစာေပႏွင့္ မေရးအပ္၊ က်မ္းျမတ္ကုရ္ အာန္ထဲတြင္္မွတ္စုမွတ္ရာမ်ားကို ျမန္မာစာႏွင့္ပုံမႏွိပ္အပ္အလြန္ငရဲ ႀကီးလိမ့္မည္ဟုအယူသီးေအာင္ ျမန္မာစာမတတ္သူတို႔က အသိညဏ္မဖြံ႔ ၿဖိဳးေသး သည္႔ ျမန္မာစာကိုသာတတ္သည့္ တိုင္းရင္းသားမြတ္စ္လင္မ္တို႔အား လွည့္ျဖားခဲ့ၾကသည္ မဟုတ္ ပါေလာ။

က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ထဲတြင္ အရဗီစာတန္းမ်ား ၾကား၌ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေဘးေနရာ လပ္ မ်ားတြင္လည္းေကာင္း၊ ေဒါင္လိုက္ျဖစ္ေစ၊ အလ်ားလိုက္ျဖစ္ေစ၊ ကန္႔လန္ ့ျဖစ္ေစ ရႏုိင္သည့္ နည္းႏွင့္ အုရ္ဒူစာ မ်ားကိုေရးသား ပုံႏွိပ္ထားသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ အုရ္ဒူစာကိို ဗလီအတြင္း (မင္န္ဗရ္)ထိပ္၌ လည္းေကာင္း၊ ေခါင္း ေဆာင္ဝတ္ျပဳရာ အထက္နံရံ၌ လည္းေကာင္း၊ အေရး အပါဆံုး ေနရာမ်ားတြင္ ထင္ရွားစြာေရးသားထားသည္ကုိမၾကာ ခဏေတြ ့ရေပသည္။

အုရ္ဒူစာေပသည္ သာသနာ့စာေပေလာ

ကြ်ႏု္ပ္တို႔ႏိုင္ငံ တိုင္းရင္းသား မြတ္စ္လင္မ္ေလာကတြင္ ႏိုင္ငံျခားသား ေရွ႕ေဆာင္ဆရာ မ်ားက နည္းေပး လမ္းျပျပဳေနသည္။ ထိုပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ အုရ္ဒူစကား၊ အုရ္ဒူစာေပကို အ သံုးျပဳသူ မ်ား ျဖစ္ၾကသက႔ဲသုိ႔ အုရ္ဒူ ယဥ္ ေက်းမႈပတ္ဝန္းက်င္ အတြင္းတြင္ ႀကီးျပင္းလာရ သူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ သို ့ျဖစ္၍သူတို ့ယဥ္ပါးေနေသာ၊သူတို႔ အသံုးျပဳေနေသာအုရ္ဒူ စာေပ ကို အရဗီစာေပ၏ အဆင့္အတန္းသုိ႔ ေရာက္ေအာင္ျမွင့္တင္ အသံုးျပဳၾကသည္မွာ ဓမၼ တာသာျဖစ္သည္။

ထိုသာသနာ႔ေရွ႔ေဆာင္တို႔အနက္ အမ်ားစုသည္ ျမန္မာစာႏွင့္ ျမန္မာစကားကိုမသံုးၾက။ တတ္လည္းမတတ္ၾက။ ျမန္မာစာေပအသံုးျပဳသူအမ်ားစုမွာ မြတ္စလင္မ္မဟုတ္သူမ်ား ျဖစ္ ၾကသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ျမန္မာစာေပမွာ မြတ္္စလင္မ္တုိ႔ႏွင္႔မဆိုင္ဟုသူတို႔ယူဆၾကသည္။မ ဆိုင္ရုံသာမက ျမန္မာစာသံုးလွ်င္ငရဲႀကီးသည္၊ ပညတ္ခ်က္ကိုက်ဴးလြန္သည္ ဟူေသာအ ဆင့္ထိေအာင္ျပင္း ထန္ လာၾကသည္။ ဤကဲ့သို႔ေသာ သာသနာ့ေရွ႕ွေဆာင္တို႔၏ အဆံုး အမေအာက္တြင္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေနလာၾကကုန္ေသာ တိုင္ရင္းသား မြတ္္လင္မ္တို႔မွာ ဘာ သာေရး၌ ျမန္မာ စာသံုးျခင္း သည္ ပညတ္ခ်က္ကို က်ဴးလြန္ရာေရာက္သည္၊ ငရဲႀကီးသည္၊ ဗလီတြင္မေရးအပ္၊ ကုရ္အာန္ က်မ္းျမတ္တြင္လည္း မေရးအပ္၊ အျခားစကား မတတ္၍ သာ ျမန္မာစကားကို ေျပာေနရသည္၊ အုရ္ဒူ စကားေျပာ တတ္လွ်င္ပိုေကာင္းမည္ဟူေသာ လြဲမွားသည္ ့အယူသီးမႈမ်ား တျဖည္းျဖည္းရရွိ လာၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

သို ့ျဖစ္၍လည္း ျဖဴးဗလီအတြင္း အာယသ္ေတာ္မ်ား၏ ေအာက္တြင္ ျမန္မာဘာသာႏွင္ ့ျပန္ ဆို ေရးသားရန္ ေႏွာင့့္ေႏွးျခင္း၊ စိတ္စေနာင့္စနင္း ျဖစ္ေနျခင္းမွာ မထူးဆန္းေတာ့ေပ။

ေၾကာက္ဖြယ္အႏၲရာယ္

ဤအယူသီးမႈမွာ ကၽြႏု္ပ္တို႔သာသနာ့ ဖြံ ့ၿဖိဳးမႈႏွင့္က်င့္သံုးမႈတို႔တြင္ အလြန္ေၾကာက္ ဖြယ္ ေကာင္းလွေသာ အဖ်က္အစီး၊ အဟန္႔အတားႏွင့္ အႏၲရာယ္ဆိုးႀကီး ျဖစ္ေနသည္ကို သေဘာေပါက္ သူ နည္းပါး လိမ့္မည္ထင္သည္။

ဤအယူသီးမႈကိုျဖစ္ေအာင္ဖန္တီးေပးသူတို႔တြင္သေဘာရုိးႏွင့္မိမိတို႔ယံုၾကည္ခ်က္အ တိုင္းေဆာင္ရြက္သူမ်ားလည္းပါသည္။ ျမန္မာစာကိုမိမိတို႔လံုးဝမတတ္၊တတ္ျပန္ေသာ္ လည္းမေတာက္ တေခါက္ျဖစ္ေနသျဖင့္ေရွ႕ေဆာင္ဆရာ၏ ဂုဏ္သိကၡာလည္းမပ်က္ ရေလေအာင္ မိမိနားလည္သည္ျဖစ္ေစ၊နားမလည္သည္ျဖစ္ေစ၊အုရ္ဒူစကားကို အ ရွင္ျမတ္၏မုကၡပါ႒္ေယာင္ေယာင္ ျဖစ္ လာေအာင္ အုရ္ဒူစကားကို နကန္း တစ္လုံးမွ် နားမ လည္ေသာ မိမိ၏ေနာက္လိုက္ ပရိတ္သတ္ေရွ႕တြင္ ဟိတ္ဟန္ျဖင့္ေျပာဆို ၾကြားဝါျခင္းျဖင့္ လွည့္ စားလာခဲ့ၾက သူမ်ားလည္းရွိသည္။

ျမန္မာစာမတတ္၍ အုရ္ဒူကိုသိဒၶိတင္ျခင္း

ႏုိင္ငံျခားမွွလာေရာက္၍ ေရွ႕ေဆာင္ဆရာ လုပ္ေနသူအခ်ိဳ႕မွာ အရဗီစာကို ဖတ္တတ္ သည္။ အုရ္ဒူ စကားကိုမေတာက္တေခါက္ ေျပာတတ္သည္။ စာေရးသားမႈ၌ မည္သည့္ စာကိုမွ မေရး သားတတ္ၾက။ မိမိတ႔ို တိုင္းျပည္သို ့စာေရးလိုေသာအခါ မိမိတို ့ဘာသာ၊ သို႔မဟုတ္ အုရ္ဒူစာကို ေရးတတ္ေသာ အျခားပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးဦး ထံ တိတ္တဆိတ္ သြားေရာက္ အကူအ ညီေတာင္း သည္ကို ေတြ႔ခဲ့ရဖူးသည္။ ဤကဲ့သို႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးမ်ား က မိမိတို႔ေျပာရုံသာတတ္ေသာ အုရ္ဒူစကားကို သိဒိၶတင္လိုေသာေၾကာင့္ ျမန္မာစ ကားေျပာျခင္း၊ ေရးျခင္းတို ့မွာ မသင့္ဟုရွရီအသ္ ၏ အဆံုးအျဖတ္သဖြယ္ ေဟာေျပာလာ သည္ မွာ ကၽြႏုပ္တို ့သာသနာအတြက္ အလြန္ဝမ္းနည္းဖြယ္ ေကာင္းလွေပသည္။

ႏုိင္ငံျခားသား ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏သာသနာ့့ညီေနာင္

ကၽြႏ္ုပ္တို ့ႏုိင္ငံတြင္ အိႏၵိယသား၊ ပါကစၥတန္သား၊ မြတ္စ္လင္မ္အမ်ား ရွိေနသည္။ သူတို႔ သည္ လည္း အစၥလာမ္သာသနာဝင္ မ်ားျဖစ္သည္႔အားေလ်ာ္စြာ သာသနာ၌ စိတ္ဝင္ စားၾကသည္။ မြတ္စ္လင္မ္ျဖစ္ ၾကသည့္အားေလ်ာ္စြာ သူတို႔မွာကြ်ႏု္ပ္တို႔၏ေရာင္းရင္း မိတ္ေဆြမ်ားသာမက မြတ္စ္လင္မ္ညီေနာင္ အုပ္စုဝင္မ်ား လည္းျဖစ္သည္။ အထက္၌ဆို ခဲ့ေသာ ႏုိင္ငံျခား သားေရွ႕ေဆာင္ဆရာမ်ားနည္းတူ သူတို႔အထဲ၌ အမ်ားစုမွာ ျမန္ မာစာကိုမတတ္ၾက။ ဗမာစကားကိုလည္း မေတာက္တစ္ေခါက္သာ ေျပာတတ္သည္။ သို႔ႏွင့္ ျမန္မာစာေပႏွင္႔ ့ျမန္မာစကား ကို သူတို႔ အထင္ မႀကီးၾက၊ မေလးစားလိုၾက၊ သူတို႔ တတ္သိေသာ အုရ္ဒူစာႏွင့္စကား၊ ဘဂါလီစာႏွင့္စကား၊ဂူဂ်ရာတီစာႏွင့္ စကားစသည္ျဖင့္ လူမ်ဳိးကိုလိုက္၍ မိမိတို႔စာေပကို သာ ေလးစား ၾက သည္ ။ အေလးဂရုျပဳၾက သည္။ ဤသည္မွာ ဓမၼတာသာျဖစ္သည္။ မည္သို ့မွ် အျပစ္ဆိုဖြယ္ရာမရွိေပ။

အုရ္ဒူမတတ္လွ်င္ ဘာသာပ်က္အံ့ေလာ

ယင္းႏုိင္ငံျခားသားတို႔မွာ တိုင္းရင္းသား မြတ္စ္လင္မ္မ်ားထက္ ပို၍ပစၥည္းဥစၥာ ကံုလံု ၾကြယ္ဝသည္။ ျမန္မာႏုင္ငံအတြင္း၌ သံုးပစ္ရန္ ေငြပိုေငြလွ်ံလည္း မ်ားစြာရွိၾကသူ မ်ားျဖစ္ သည္။ သေဘာရုိး သက္သက္ႏွင့္ျဖစ္ေစ၊ ပေယာဂဝင္လ်က္ျဖစ္ေစ၊ မိမိတို႔၏ေငြပို ေငြလွ်ံ မ်ားကို အစၥလာမ္သာသနာေရး အတြက္ လွဴဒါန္းသံုးစြဲၾကေသာအခါတြင္ တိုင္းရင္းသား မြတ္စလင္မ္ မ်ား ျဖစ္ေသာ မြတ္စ္လင္မ္အမ်ားစုႏွင့္ဆက္သြယ္မိလာသည္။သို႔ဆက္သြယ္ မိလာေသာအခါ ၎တို႔ယံုၾကည္သည့္ အတိုင္းသေဘာရုိးအားျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၎တို႔လႊမ္းမိုးလွည့္စား လိုသည့္အတိုင္း ပေယာဂယွဥ္၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အုရ္ဒူ စာေပသင္ၾကားေရး၊ အုရ္ဒူစကားေျပာဆိုေရးကို ဖိ၍ အားေပးလာသည္။ အုရ္ဒူစာႏွင့္ ေရး ထားေသာ က်မ္းမွသာလွ်င္ မြတ္စ လင္မ္က်မ္း ျဖစ္သည္ဟု ယံုၾကည္ေအာင္ ဖန္တီးလာ ၾကသည္။ သူတို႔၏ေစာင္မခ်က္ျဖင့္ ျမန္မာစာမတတ္ေသာ ေရွ႕့ေဆာင္ဆရာမ်ားသည္  တိုင္းရင္းသား မြတ္စ္လင္မ္လူထု အတြင္း သို႔ေရာက္လာ တတ္ၾကသည္။အုရ္ဒူစာမွမ တတ္လွ်င္ ဘာသာပ်က္မည့္အေျခသို ့ ေရာက္လိမ့္မည္ဟု အထင္ေရာက္လာေအာင္ ဖိ လာၾကသည္။

ေစသနာသန္႔ႏွင့္ပေယာဂအလွဴ

တိုင္းရင္းသားမြတ္စ္လင္မ္အမ်ားစုမွာ ထင္းေခြ၊ယာလုပ္၊ မီးေသြးဖုတ္၊လွည္း တိုက္၊ ေတာင္ သူလယ္ သမားစသည္ျဖင့္ ခြန္အားကုိေစစား၍ အသက္ေမြးၾက ရသူမ်ားျဖစ္ရာ မိမိတို႔ ရပ္ရြာ ရွိ ေက်ာင္းမ်ားအတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဗလီဝတ္ေက်ာင္းမ်ားအတြက္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ သာသနာေရး လုပ္ငန္းအတြက္ ေသာ္လည္း ေကာင္း၊ ေငြကုန္ေၾကးက် ရွိလာေသာအခါ ၎ တို႔၏ေခၽြးနည္းစာမွာ မည္သို ့မွ် ေထမိေအာင္ကာမိေအာင္ မလံု ေလာက္သျဖင့္ ထိုပိုက္ဆံၾကြယ္ဝေသာ ႏိုင္ငံျခားသား၊ သို႔မဟုတ္ ႏုိင္ငံျခားသား စိတ္ရွိသူ မြတ္စ္လင္မ္တို႔ထံတြင္ လက္ ျဖန္႔ခံ ၍ ေတာင္းေနၾကရသည္မွာ ကၽြႏု္ပ္တို႔အသိ ပင္ ျဖစ္သည္။ ထိုၾကြယ္ဝေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကလည္း ရက္ ေရာစြာလွဴဒါန္း ၾကပါသည္။ ေက်း ဇူးလည္း တင္ရပါမည္။

၎တို႔ေၾကာင့္၊ ၎တို႔၏ ဘိုးေဘးမ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဗလီဝတ္ေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ သာသနာ့ အေဆာက္အဦမ်ား ေပၚထြန္းခဲ့ရသည္ကိုလည္း ဂုဏ္ယူစြာျဖင့္ ေဖာ္ျပရပါမည္။

သို႔ရာတြင္အခ်ိဳ႕လွဴဒါန္းမႈ၌လွဴဒါန္းလိုက္ေသာ ေငြႏွင့္ထက္ခ်ပ္မကြာပါလာေသာ အႏၲရာယ္သည္ တစ္ခါတစ္ရံအထက္၌ဆိုခဲ့ေသာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ေကာင္းလွသည့္ အ ယူသီး မႈပင္ ျဖစ္ သည္ကိုကား သတိမူ လိုက္မိသူ လြန္စြာနည္းေပလိမ့္မည္။

ထူးျခားသည္မွာ ထိုေငြရွင္၊ေၾကးရွင္ အခ်ိဳ႕့တို႔သည္ ဗလီဝတ္ေက်ာင္း အတြက္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ အျခားကုသိုလ္ေရး ကိစၥတစ္ခုခုအတြက္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လွဴဒါန္းရန္ ရွိေသာအခါ အနည္းငယ္လက္တြန္႔ သည္ကိုေတြ႔ရသည္။

မဒၵရစဟ္ေခၚေသာ သာသနာ့စာသင္ ေက်ာင္းမ်ားအတြက္ႏွင့္ ယသင္မ္ခါနာေခၚေသာ မိဘမဲ့ ေက်ာင္းမ်ားအတြက္ လွဴဒါန္းရန္ရွိေသာအခါ လြန္စြာရက္ေရာ ၾကေပသည္။ ကိုယ္ဖိရင္ဖိလည္း ရွိၾကသည္။အဖြ႔ဲ အစည္းကိုပင္ဖြဲ႔စည္း၍ လွဴၾကသည္။ ထိုေက်ာင္းမ်ား ကို မိမိတို႔အဖြဲ ့နာမည္ပင္တပ္ေပး ထားၾကသည္။ ဆရာမ်ား ကို ရွာေပးသည္။ ဆရာ့လခ ကိုလည္းေပးသည္။ ေက်ာင္း သူ/ေက်ာင္းသားမ်ား အတြက္စာအုပ္မ်ားကိုလည္း အခ မဲ့ေဝသည္။ မိမိတို႔အႀကိဳက္ျဖစ္ေသာ ေက်ာင္းသံုးစာအုပ္မ်ားကို ျပ႒ာန္း၍ ပံုႏွိပ္ ထုတ္ေဝ သည္။

သို႔ေဆာင္ရြက္ရာ၌ သေဘာရုိး ေစသနာသန္႔သန္႔ႏွင့္ ေဆာင္ရြက္သူလည္း ရွိသည္။ပေယာ ဂယွဥ္၍ ေဆာင္ရြက္သူလည္းရွိသည္။

ဗမာမြတ္စ္လင္မ္ ေရွ႕ေဆာင္မ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံျခားယဥ္ေက်းမႈမ်က္မွန္

ထိုပုဂၢိဳလ္တို႔၏ ေဆာင္ရြက္မႈကို ေအာင္ျမင္ေစရန္ ကူညီရုိင္းပင္း ေနသူတို႔တြင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ တိုင္းရင္းသား မြတ္စ္လင္မ္မ်ားလည္း ပါသည္။ ထိုမြတ္စလင္မ္မ်ားမွာ အထက္ ၌ဆိုခဲ့ေသာ မဒၵရစဟ္၊ ယသင္မ္ခါနာတို႔၏ အေထာက္အပ့ံကိုယူ၍ သင္ၾကား တတ္ေျမာက္ျပီးေနာက္ သူတို႔၏အကူအညီျဖင့္ အိႏၵိယျပည္ႏွင့္ပါကစၥတန္ျပည္ရွိ ေရွ႕ေဆာင္သင္တန္းေက်ာင္းမ်ား သိ႔ု သြား ေရာက္သင္ ၾကား တတ္ေျမာက္လာသူမ်ား အနက္မွအခ်ိဳ႕့ျဖစ္သည္။

ယင္းျမန္မာမြတ္စလင္မ္ ေရွ႕ေဆာင္မ်ားမွာ ငယ္ရြယ္စဥ္ကတည္းက အုရ္ဒူပတ္ဝန္းက်င္ တည္း ဟူေသာ ႏုိ႔ခ်ိဳကိုေသာက္၍ ႀကီးျပင္းလာရၿပီးလွ်င္ အုရ္ဒူ၊အိႏၵိယ၊ ပါကစၥတန္ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား အလယ္၌ လူလား ေျမာက္လာ၍ ပညာရင့္က်က္ သူမ်ားျဖစ္သည့္အတိုင္း အုရ္ဒူယဥ္ေက်းမႈ မ်က္မွန္ျဖင့္သာလွ်င္ အစၥလာမ္သာသ နာကိုျမင္ၾက မည္သာျဖစ္သည္။

ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ မ်က္မွန္ျဖင့္ အစၥလာမ္သာသနာကို ၎တို႔ မျမင္ႏူိင္စြမ္းသည့္အတြက္ ကၽြႏု္ပ္ တို႔အဖို႔မွာ ဝမ္းနည္းရုံမွတစ္ပါး မည္သို႔မွ် အျပစ္ဆိုႏူိင္မည္မဟုတ္ေပ။

ေဇးယ်ေက်ာ္ထင္ ဗုိလ္မွဳးၾကီးဘရွင္

(ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ေတာ္၀င္သမုိင္းပညာရွင္)၏

အစၥလာမ္႔ျဖစ္စဥ္သမုိင္းစာအုပ္ကုိ ျပန္လည္တင္ျပသည္။

ေက်ာ္မ်ဳိးလြင္(ေခၚ)ဖုိက္ဇလ္ဟတ္က္

ကုိက်င္႔တရားတြင္ အျမတ္ဆုံး၊ က်င္႔စဥ္က်င္႔ရပ္တြင္ အစင္ၾကယ္ဆုံး၊ လူမွဳေရးတာ၀န္တြင္ အပီျပင္ဆုံး လူ႔အက်ိဳးျပဳရာတြင္ အထက္ျမက္ဆုံးအုပ္စုအျဖစ္ အတိတ္သမုိင္းက သက္ေသခံ လွ်က္ရွိသည္။ ကမာၻ႔ သမုိင္းမွတ္တုိင္မ်ားအနက္ အတိအက် မွတ္တုိင္တစ္ခု ကုိေထာက္ျပရေသာ္ ၁၈၈၂ခုႏွစ္ အီဂ်စ္ႏုိင္ခံ၏ ”ေသာက္ဖိးက္သစၥာေဖါက္မွဳ အေရး” ေၾကာင္႔ျဗိတိသွ်တုိ႔သည္ အစၥလာမ္သာသနာ၀င္တုိ႔၏ နယ္ေျမမ်ားအနက္ အမာ ခံေဒသ တစ္ခုျဖစ္ေသာ အီဂ်စ္ႏုိင္ငံကုိ စတင္တုိက္ခုိက္ သိမ္းပုိက္ႏွဳိင္ခ႔ဲသည္။ မြတ္စ လင္မ္တုိ႔ဖက္မွ အူရာဘီေခါင္းေဆာင္ မွဳျဖင္႔ ျပန္ လွန္ တုိက္ခုိက္ခ႔ဲေသာ္လည္း ေခတ္မွီ လက္နက္အင္ အား မမွ်တမွဳေၾကာင္႔ မြတ္စလင္မ္တုိ႔စစ္ရွဳးျပီး ျဗိတိသွ်တုိ႔သည္ မြတ္စ လင္မ္တုိ႔၏နယ္ေျမတစ္ခုကုိ ေျခကုတ္ရခ႔ဲသည္။

လက္နက္အင္အားေၾကင္႔ တစ္ၾကိမ္ထုိးေဖါက္ ၀င္ေရာက္ႏွဳိင္လင္႔ကစား မြတ္စလင္မ္တုိ႔ သည္ ႏုိးၾကား ထက္မ်က္တက္ၾကြသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ သူတုိ႔အားလုံးထံတြင္လူ႔ဘ ၀ဖြ႔ံျဖိဳး တုိးတက္မွဳ အမ်ိဳးမ်ိဳးကုိပုိ႔ ခ်ေသာ ဘ၀လမ္းညႊန္က်မ္းရွိသည္။ ထုိလမ္းညႊန္က်မ္းမွာ မည္ သည္႔အရပ္တြင္ရွိသည္႔ မြတ္စလင္မ္ မည္သည္႔အမိဘာသာ စကားကုိပင္ေျပာေျပာမူရင္း အားျဖင္႔ အရဗီ စာေပႏွင္႔ ေရးသားထားေသာ က်မ္း ကုိ ဖတ္ရြတ္ရာတြင္၊ နားလည္ သေဘာေပါက္ရာတြင္၊ လက္ေတြ႔လုိက္နာက်င္႔သုံးရာတြင္ အားလုံးေသာ မြတ္စလင္မ္တုိ႔ တြင္ တူညီခ်က္တစ္ရပ္ရွိသည္ ကုိ ျဗိတိသွ်တုိ႔က တစ္ေျဖးေျဖးေလ႔လာ ေတြ႔ရွိရေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ ျဗိတိသွ်တုိ႔သည္ မြတ္စလင္မ္တုိ႔၏ နယ္ေျမတစ္ကြက္ ကုိ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ အုပ္စုိး ႏွဳိင္ဖုိ႔ရာ အခက္အခဲရွိၾကေၾကာင္း တစ္ေျဖးေျဖး သိျမင္လာေလသည္။ ရရွိျပီးျဖစ္ေသာ နယ္ေျမကုိ ေကာင္းစြာ အုပ္ခ်ဳပ္ႏွဳိင္ေရး၊ ေနာက္ထပ္ မြတ္စလင္မ္မ်ား၏ နယ္ေျမမ်ားကုိ ဆက္ခါဆက္ခါသိမ္းပုိက္ ႏွဳိင္ေရး အတြက္ ျဗိတိ သွ်တုိ႔ ဆက္လက္ေလ႔လာ ၾက ေလေတာ႔သည္။

စစ္ပြဲမ်ားအပြဲပြဲႏြဲျပီး အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေသဆုံးျပီးမွ ေအာင္ျမင္ျခင္းထက္ ရန္သူျဖစ္သူ မ်ားကပင္ အညံ႔ခံလက္ေျမွာက္္အရွဳံးေပးျပီး ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ မြတ္စလင္မ္မ်ားအတြက္ အ သင္တုိ႔ျဗိတိ သွ်မ်ားသာ အုပ္ခ်ဳပ္စုိးမုိးသူ အရွင္သခင္မ်ားျဖစ္သည္ဟု မြတ္စလင္မ္တုိ႔၏ လက္ေတြ႔ဘ၀ကပင္ သက္ေသခံရ ေလာက္ေအာင္ ၾကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခ်က္ တစ္ရပ္ ကုိျပဳလုပ္ခ႔ဲသည္။ သာမန္ အားျဖင္႔ေျပာရလွ်င္လိမ္မာ ပါးနပ္သည္ဟု ဆုိႏွဳိင္ေသာ္လည္း အၾကံပက္စက္ေသာ ျဗိတိသွ်တုိ႔မွာ အသိဥာဏ္္ျဖင္႔ ပရိယာယ္ကုိသုံး စြဲရာတြင္ အလြန္ ထက္မ်က္ေလသည္။ တစ္ဖက္သား အေပၚ လိမ္လည္လွည္႔ျဖားရာတြင္ တစ္ထက္ရန္ သူ က အလိမ္ခံရသည္ဟု မထင္သည္႔အျပင္ ေက်းဇူးရွင္ဟုပင္ ထင္မွတ္ လာရန္ ျပဳႏွဳိင္စြမ္း ရွိ၏။ ရန္သူ သည္ မိမိႏွင္႔ ေနာင္လာေနာက္သား အဆက္အႏြယ္မ်ားကုိပင္ ယင္းအေမြ ဆုိးကုိ မက္မက္ေမာေမာ လုိ လုိခ်င္ခ်င္ဆက္ခံယူေစၾကသည္။ နယ္ ခ်႔ဲတုိ႔သည္ ထိတ္ တုိက္ေတြ႔ေနရေသာ မြတ္စလင္မ္အင္အားစု အ ေရးႏွင္႔ပတ္သက္ ၍ ေကာင္းစြာေလ႔လာ ဆည္းပူးျပီး ထုိအခ်ိန္ထုိအခါက ျဗိတိသွ်အစုိးရ၏ နန္းရင္း၀န္ ဝီလီယံအက္(ဒ) ဝါဒ္ဂ လက္စတံုး (၁၈ဝ၉-၁၈၉၈)သည္ မိမိ၏ပါလီမန္တြင္ မြတ္စလင္မ္တုိ႔အေပၚ ထာ၀ ရေအာင္ႏွဳိင္ရန္ သုေတသန စာတန္းတစ္ေဆာင္ တင္သြင္းခ႔ဲ သည္။

ဝီလီယံအက္(ဒ)ဝါဒ္ဂလက္ စတံုးသည္ ၁၈၈၂ ခုနွစ္တြင္ ျဗိတိသွ်ပါလီမန္တြင္္ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ကို လက္တြင္ကိုင္၍ ေအာက္ပါမိန့္ခြန္းကိုေျပာ ၾကားခဲ့သည္။

ရဲေဘာ္တို့- အဲ့ဒီက်မ္းစာအုပ္ဟာ မြတ္စလင္မ္တို့ အတြက္ ဘဝတည္ေဆာက္မွု ဥပေဒျဖစ္တယ္။ မြတ္စလင္မ္ေတြဟာ အဲ့ဒီက်မ္းကို သေဘာေပါက္ျပီး လက္ေတြ့လိုက္နာ က်င့္သံုးေနသမွ် ကာလပတ္ လံုး ဒို့ျဗိတိသွ်မ်ား အပါအဝင္မည္သည့္ လူမိ်ဳးမ်ားကမွ် မြတ္စလင္မ္တို႔ကို ဖိနိွပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္နိွုင္မွာ မဟုတ္ ဘူး။  ၄င္းတို႔၏နယ္ပယ္မ်ားကို ေအး ခ်မ္းစြာၾကီးစိုးနိွုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘာၾကာင့္လည္း ဆိုေတာ့   မြတ္စ လင္မ္တို႔ရဲ့ အေတြးအေခၚ အေမွ်ာ္အျမင္ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ကို ထက္ျမက္ျမင့္မားေအာင္ သြန္သင္ရာမွာ ဘယ္လုပ္ငန္း တာဝန္ေတြ ေဆာင္ရြက္ရင္းနဲ႔  ဘယ္ လို ဘဝတည္ ေဆာက္ရတယ္လို႔ မြတ္စလင္မ္မ်ား ကို ဒီက်မ္းက အေသးစိပ္ ညြန္ၾကားျပဌာာန္းထားတယ္။

ဒီေတာ့ တုိ႔့ျဗိတိသွ် အာဏာပိုင္ေတြဟာ ေရာက္ေလရာ အရပ္တိုင္းမွာရိွတဲ့ မြတ္စလင္မ္ေတြအတြက္ အလိမၼာတရားသံုးျပီး ေအာက္ပါပညာေရးမူဝါဒ တစ္ခုကို မျဖစ္ျဖစ္ ေအာင္ၾကိဳးစား အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ၾကရမယ္။ ျဗိတိသွ် နန္း ရင္းဝန္၈လက္စတံုးမွ မြတ္စလင္မ္တို့ အတြက္ပညာေရးမူဝါဒ ျပဌာန္း ခ်က္ မွာ-

(၁) အစၥလာမ္သာသနာသည္ မြတ္စလင္မ္ အားလံုးကို ေန႔စဥ္နွင့္ တစ္သက္တာပတ္လံုး အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အား တသသတိရလ်က္ ဝတ္ျပဳလ်က္ရိွေနရမည္ျဖစ္သည္။ တစ္ ကိုယ္ေရ တစ္ကာယ တရား ဘာဝနာစီးျဖန္းျပီး၊ ဤေလာကအလွကို ရံြရွာမုန္းတီးမႈကို သာ ျပဌာန္းေၾကာင္းေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္ ေစရမည္။ ဤလူ့ေဘာင္ေလာကသည္ အကုသိုလ္အတိျပီးလ်က္ ရိွျပီး ေကာင္းမႈနွင့္မေကာင္းမႈကို နားလည္သည့္ကယ္တင္ရွင္ လမ္းျပမ်ားကို ရွာေဖြျပီးတပည့္ခံ လိုက္နာၾကရမည္ဟု သင္ၾကား ေပး ရမည္။

(၂) ကုရ္အာန္က်မ္းသည္ အလြန္ျမင့္ျမတ္ေသာ ေကာင္းကင္က်က်မ္းျဖစ္သည္။ လူတိုင္းနွင့္မဆိုင္ လူ တိုင္းနားမလည္နိုင္ ဘာသာစကားမိ်ဳးစံုတတ္မွ ေလ့လာနိုင္မည္။ လူ တိုင္းမေလ့လာရ။ လမ္းလဲြသြား မည္။ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုရန္ မည္သူမွ် မစြမ္းေဆာင္နိုင္။ ဘာသာေရးပညာရွင္ အလင္းရပုဂၢိဳလ္ အေဆာင္ အေယာင္ရိွသူတို႔ အတြက္သာ ခ် ေပးေသာက်မ္း၊ သူတုိ႔ို့၏ သင္ၾကားျပ သ လမ္းညႊန္မႈကိုသာ ခံယူရမည္။ သူတို႔ထံမွသာ ဘာသာသာသနာ အစစ္အမွန္ကို ရရိွနိုင္မည္ဟုသာ သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးရမည္။ သာ မန္လူ တို႔အတြက္ လာဘ္လာဘတိုးပြားဘုိ႔့ အသံထုတ္ဖတ္ ရြတ္ျခင္း သက္သက္ ျပဳလုပ္ရံုျဖင့္ အလြန္မတန္ လံု ေလာက္လွျပီဟုသာ သင္ၾကားပို့ခ်ေပးရမည္။

ဒီအခ်က္ နွစ္ခ်က္ကို ပိုင္ပိုင္နိုင္နိုင္ မြတ္စလင္မ္မ်ားအား ပို့ခ်ျပီးအသားေသေနေအာင္ ျပဳ လုပ္နိုင္လွ်င္ တို႔နယ္ခဲ့် ျဗိတိသွ်တို႔အတြက္ မြတ္စလင္မ္မ်ားကို လက္နက္စဲြကိုင္တိုက္ ခိုက္ေနစရာ မလို၊ ယွဥ္ျပိဳင္ိ ၾကိဳးစားေနရန္ မလိုဘဲလ်က္ သူတို႔သည္တို႔အဖို႔ ထာဝရအလုပ္ အေၾကြးျပဳမည့္ တပည့္ေကာင္း၊ ကြ်န္ ေကာင္းမ်ားအျဖစ္ ကမၻာတည္သေရြ႔ ရပ္တည္ေန ၾကမည္မွာ ေျမၾကီး လက္ခပ္မလဲြပင္ျဖစ္သည္။

ဤကဲ့သို႔သင္ၾကား ေပးျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ အကယ္၍ ကုရ္အာန္လမ္းညြန္မႈကို မြတ္မလင္မ္ မ်ား နားလည္ သေဘာေပါက္သည္ ဆိုသည္နွင့္ ဧကန္အမွန္အစၥလာမ္သည္ –

(၃)လူမႈဆက္ဆံေရးနွင့္ စီးပြားေရး၊ ၾကီးပြားေရးတို႔ကို လူ့ေလာကတစ္ခြင္တြင္ တစ္သက္ပတ္လံုးမည္သုိ႔ ရွာေဖြဆည္းပူးခံစား၍၊ သာယာဝေျပာေသာ ေလာကသစ္ကို တည္ ေဆာက္ရန္ သင္ၾကားေပးသည့္ လမ္းညႊန္ျဖစ္ေၾကာင္း သိသြားၾကေပမည္။ အဲဒီအခါတုိ႔့ျဗိတိသွ်မ်ားအဖို႔ ဒီေလာကတြင္ တိုးတက္ၾကီးပြား ခ်မ္းသာဖုိ႔့အေျခအေန လံုးဝရိွ ေတာ့မည္ မဟုတ္သျဖင့္ မြတ္စလင္မ္မ်ားအား ကုရ္အာန္ပါ လူမႈဆက္ဆံ ေရး၊ စီးပြားေရး တိုးတက္ဖြ႔ံျဖိဳးမႈ ဆိုင္ရာမ်ားကို နားလည္သေဘာေပါက္ျခင္း မရိွေစဘဲ၊ အဖတ္ သက္ သက္(အသံထုတ္ရုံမွ်ေလာက္) ျဖင့္ အလြန္မတန္ လံုေလာက္ျပီဟု သိေစလ်က္၊ ျမင္သာျမင္ေစ မၾကင္ ေစနွင့္၊ ဖတ္သာဖတ္ေစ၊ နားလည္ရန္၊ တတ္သိရန္၊ သေဘာ ေပါက္ရန္၊ လံုးဝမၾကိဳးစားေစနွင့္ စိတ္ကူး ပင္မေပၚေစနွင့္။

(၄)အစၥလာမ္သည္ လူတို႔ေနထိုင္ အသက္ရွင္ရာ ရပ္ရြာ၊နယ္ပယ္၊ တိုင္းျပည္၊ လူ့ေဘာင္တစ္ရပ္လံုးကို မည္သို႔မည္ပံုစီမံ၊ ကြပ္ကဲအုပ္ခ်ဳပ္ရမည္ကို သင္ၾကားေပးေသာစနစ္ က်င့္စဥ္တစ္ ခု ျဖစ္သည္ကို လံုးဝအ သိမေပးရ။ ဒီနည္းေတြ ကုရ္အာန္မွာပါလို႔ ပါမွန္းမသိေစဘဲ၊ ကုသိုလ္ရေရး၊ ၈်နၷတ္ေရာက္ေၾကာင္း အ တြက္ အပတ္တကုတ္ အလြတ္ က်က္မွတ္၊ အာ၈ံုေဆာင္ေစ၊ ထပ္တလဲလဲ ဖတ္ေစရံုအေျခတြင္ ရိွေစရ မည္။ ဒါမွသာ ဒီေျမဒီမိုး ရိွရိွသမွ်ဟာ တို႔ရဲ့ပိုင္နက္ျဖစ္ျပီး မြတ္စလင္မ္ေတြဟာ ယင္းပိုင္နက္မွ သစၥာ အရိွ ဆံုး ေက်းကြ်န္မ်ားအျဖစ္ သားစဥ္ေျမး ဆက္တို႔အတြက္ ရပ္တည္ေနေပမည္။

(၅)အစၥလာမ္သည္ လူသားတို႔ဘဝျဖစ္စဥ္၊ လူသားဘဝ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ လူ့တန္ဖိုး၊ လူ့အရည္အေသြး ျဖင့္ အျပည့္အဝ ေနထိုင္အသက္ရွင္ရန္ လမ္းညႊန္ျပသည္ကို လံုးဝ ျပည္ဖံုးကားခ် ထားျပီး၊ ေသေန႔ေမြး ေန့ နွစ္ရက္အတြင္း ဘဝကိုအရံႈးေပး လက္ေျမွာက္ျပီး အညံ့ဆံုးသတၲဝါအျဖစ္ မိမိကိုယ္ကို ခံယူထားရန္ မွ်သာ အသိေပးပါ။

(၆)အထက္ပါ အခ်က္အလက္မ်ားအစား အစၥလာမ္သာသနာသည္ အဆိုအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အေတြးအေခၚကင္း မဲ့ေသာ ပံုျပင္ဒ႑ာရီ သိန္းေသာင္းျဖင့္ သံသယျဖစ္ဖြယ္ အသြယ္ သြယ္နွင့္ အျငင္းပြား စရာ မ်ားျပည့္နက္ လ်က္၊ အေသးအဖဲြ ကဲြလဲြခ်က္မ်ားအေပၚ  ျငင္းခံုေနျခင္း၊ ခိုက္ရန္ပြားေနျခင္း၊ မြတ္စလင္မ္အခ်င္းခ်င္း တစ္ဖက္နွင့္တစ္ဖက္ ပုတ္ခတ္ ေျပာဆို ေဝဖန္ျခင္း၊ စြတ္စဲြျခင္း အ ဆံုးအျဖတ္ေပးျခင္း၊ အုပ္စုဖဲြ႔ တိုက္ ခိုက္ျခင္း၊ အေသသတ္နိုင္သည္ အထိတိုက္ပဲြ ဝင္ျခင္းသည္ သာသနာ့ အာဇာနည္ဘဲြ႔ရရိွျပီး သာသနာ ကို ခ်စ္သူမ်ား ျပဳကိုျပဳရမည့္ တာဝန္ဟုသိနား လည္ေစ ရမည္ဟု ဂလက္စတံုးက မိန့္ခြန္းကို အဆံုး သတ္ခဲ့သည္။

မြတ္စလင္မ္မ်ား အတြက္နယ္ခဲ့် ျဗိတိသွ် ပါလီမန္မွ (၁၈၈၂) တြင္ အထက္ပါ ျပဌာန္းခ်က္ အတိုင္း နယ္ခဲ့် ျဗိတိသွ်တို႔သည္ ေရာက္ေလရာ အရပ္တိုင္း အထူးသျဖင့္ အေရွ့အလယ္ ပိုင္း၊ အာ ဖရိကတိုက္၊ အိနၵိ ယျပည္၊ ျမန္မာျပည္၊ အေရွ့ပါကစၥတန္နွင့္ အေနာက္ပါကစၥတန္ တြင္ တိတိက်က် ေဆာင္ရြက္ၾကသျဖင့္ ယင္းနယ္ေျမမ်ားရိွ မြတ္စလင္မ္ မ်ားသည္ အစၥလာမ္သာသနာကို နားလည္သေဘာေပါက္ရာတြင္ တူညီေနၾကေလသည္။ျမန္မာျပည္ တိုင္းရင္းသား မြတ္စလင္မ္တို႔ထံ အိနၵိယနွင့္ ပါကစၥတန္နိုင္ငံ မ်ားမွတ ဆင္႔ အစၥလာမ္သာသ နာေတာ္ ျပန့္ ပြားေရာက္ ရိွလာသည္။ ေရွးယခင္က Indian sub Continentalဟု ေခၚ ေသာ အိနၵိယတိုက္ငယ္တြင္ အိနၵိယျပည္၊ အေနာက္ပါကစၥတန္၊ အေရွ႔ပါကစၥတန္ ယခု ဘဂၤလားေဒရွ့္ နွင့္ ျမန္ မာျပည္တို႔ ပါဝင္ျပီး  ျဗိတိသွ်နယ္ခဲ့်သည္ အိနၵိယျပည္တြင္ ရံုးစိုက္၍ က်န္ျပည္နယ္ငယ္မ်ားကို အုပ္စိုးေလသည္။ ထိုေၾကာင့္ ယင္းေဒသရိွ အစၥလာမ္ သာသနာဝင္တုိ႔့အေပၚ ျဗိတိသွ် နယ္ခဲ့်တို့ ၏ ေဖၚ ျပပါ ပညာေရးမူဝါဒကို ေကာင္းစြာပံုသြင္း နိုင္ခဲ့ေလသည္။ ေပၚလြင္လာေသာ ရုပ္သြင္မွာလည္း အိနၵိ ယ သဘာဝ၊ အိနၵိယဓေလ့ ထံုးတမ္းမ်ားနွင့္ အိနၵိယယဥ္ေက်းမႈ အတိုင္း ျဖစ္ ၾက သည္။ ၄င္းတုိ႔့ အားလံုး သည္ အစၥလာမ္အေမြအနွစ္ဟု နွစ္နွစ္ကာကာ လက္ခံယံု ၾကည္ ထား ၾကေလသည္။ ၄င္းတို႔သည္ ဘာသာယဥ္ေက်းမႈ၊ မိရိုးဖလာ ထံုးတမ္းဓေလ့နွင့္ လူမ်ိဳး ယဥ္ေက်း မႈတို႔ကို ခဲြျခား၍နားမလည္ၾကေခ်။

သိို့ရာတြင္ ျဗိတိသွ်နယ္ခဲ့်၏ လွည့္ျဖားမႈကမည္မွ်အထိ ထိေရာက္ပိုင္နိုင္ပံုကို ေလ့လာလွ်င္ ယင္းျဗိတိသွ် ပညာေရးစနစ္ ျပိဳးေထာင္မႈေအာက္တြင္ ၾကီးျပင္းလာသူသည္ မစၥတာဂ လက္စတံုး မရိွေတာ့သည့္ေနာက္ ျဗိတိသွ်နယ္ခဲ့်တို႔၏ ေနမဝင္နိုင္ငံေနဝင္ျပီး သည့္ေနာက္ ေခတ္အဆက္ဆက္တိုင္ ယင္းေဒသရိွ မြတ္စလင္မ္တို႔မွာ ဆက္လက္၍ျဗိ တိသွ်တို႔၏သြန္သင္မႈအတိုင္း မေျပာင္းမလဲေတြ႔ေနရေသးသည္။ထို့ေၾကာင့္ျဗိတိသွ်နယ္ ခဲ့်၏ မြတ္စလင္မ္မ်ားအတြက္ ပညာေရးမူဝါဒ သက္ေရာက္ရွင္သန္သည့္ ေဒသရိွ မြတ္စ လင္မ္တို႔တြင္ ကုရ္အာန္က်မ္းသည္ အ ဓိပၸါယ္သိနားလည္ရန္ မလိုဘဲ၊ အသံထုတ္ဖတ္ တတ္ရံု ဖတ္တတ္ေသာ ဆရာျဖစ္သူက တပည့္ကိုလည္းေကာင္း အဖတ္သာ သင္၏။ အဖတ္အရြတ္မွ်ျဖင့္ ကုရ္အာန္က်မ္းျမတ္ကို ဦးထိတ္ပန္ ဆင္အရိုအေသထား၏။ သိနား လည္စရာမလို၊ မသိဘဲ ဖတ္ရံုျဖင့္ စာ တစ္လံုးလွ်င္ အက်ဳိးေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ အေက်နပ္ ၾကီးေက်နပ္ေန၏။ ယင္းဆရာနွင့္ တပည့္တို႔ ထံတြင္ ကုရ္အာန္ ဖတ္ တတ္ရံုနွင့္သာသနာ့ တည္ေဆာက္မႈ ဘဝမွာျပီးျပည့္စံုေနေလျပီ။ ကုရ္အာန္က်မ္းျမတ္ကို ေရးသားပို႔ခ်ေသာ အာရဗီစာေပသည္ အျခားအျခားေသာ စာေပကဲ့သို႔စာေပတစ္ခု အေနျဖင့္ ေလ့ လာ ရေကာင္းမွန္း မသိရိွေတာ့ေပ။

ယေန့မြတ္စလင္မ္အမ်ားစုကို ေလ့လာၾကည့္ရႈၾကပါလွ်င္ ျဗိတိသွ်နယ္ခဲ့်၏ မြတ္စလင္မ္ မ်ားအတြက္ ပညာေရးမူဝါဒမွာ ယေန့ထိတိုင္ အပီျပင္ဆံုး အေကာင္အထည္ ေပၚ လြင္လွ်က္ ရိွေနေသး၏။ သင္ခန္းစာယူၾကဖို့ အခိ်န္တန္ေနေလျပီ။ ဘာသာေရးဆိုတိုင္း မစဥ္းစားမဆင္ျခင္ဘဲ လက္ခံနားေထာင္မေနသင့္ဘဲ၊ ကုရ္အာန္လမ္းညႊန္မႈျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ တမန္ေတာ္ျမတ္ ၏ အဆံုးအမျဖင ့္လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ဆင္ျခင္တံုတရား အသိပညာျဖင့္ အမွန္နွင့္အမွားကို ခဲြျခားနားလည္ဖုိ႔ အခိ်န္တန္ေလျပီ။ မြတ္စ လင္မ္တိုင္း အမ်ိဳးသမီးေရာ၊ အမ်ိဳးသားပါ၊ လူၾကီးေရာ လူငယ္ပါ၊ မိမိ၏ ဘာသာသာသနာ အဆံုးအမ ကို မိမိကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က် အရင္းအျမစ္က်က် ေလ့လာဆည္း ပူးသင့္ပါ သည္။ ေလ့ လာဆည္းပူး ရန္လည္း တာဝန္ရိွပါသည္။

ဦးျမတ္သူ(MSc)

ကိုးကားခ်က္။  ။ ကူဝိတ္နိုင္ငံ ၊ ဒါရြလ္ဘယာန္စာေပတိုက္မွ ၁၉၆၄ ခုနွစ္တြင္ (၆) ၾကိမ္ေျမာက္ရိုက္နိွပ္ ထုတ္ေဝခဲ့ရေသာ “မုဟမၼဒ္ကုသုဗ္” ေရးသားသည့္ “ရွဗ္ဟါသ္ေဟာင္ လုလ္အိစ္လာမ္” အရဗီက်မ္းမွထုတ္နႈတ္ ဘာသာျပန္ထားေသာဆရာဦးျမတ္သူ ၏ ေဆာင္းပါးကုိ အစၥလာမ္႔ဗိမာန္ႏွစ္(၃၀) ျပည္႔ မဂၢဇင္းမွ ျပန္္လည္ကူးယူ ေဖၚျပျခင္းျဖစ္ သည္။

ဤသည္ကမာၻၾကီးတြင္လူသားမ်ားစတင္ဖန္ဆင္း ျခင္းမတိုင္မီကကမာၻၾကီးတြင္ ေနထိုင္ခဲ့ ၾကေေသာ ဒိုင္ႏုိေဆာမ်ားအေၾကာင္းျဖစ္သည္။ ကုရ္အာန္သည္အရာခပ္သိမ္း တို႔၏႐ွင္း လင္းခ်က္ က်မ္းျဖစ္သည္။ အရာရာတိုင္းကို လည္းကုရ္အာန္၏ မွတ္ေက်ာက္ျဖင့္ခ်င့္ခ်ိန္ တိုင္းတာရန္အတြက္လက္ဦးမဆြကပင္ ကုရ္အာန္ကဆိုထားျပီးျဖစ္သည္း။  ယေန႔ေခတ္ သစ္သိပၸံပညာ႐ွင္မ်ား ၏စူးစမ္းေလ့လာမႈမ်ားအရ၊ ၎တို႔၏ေေတြ႕႐ွိခ်က္ ေက်ာက္ျဖစ္႐ုပ္ ၾကြင္းမ်ားသည္ လူသားမ်ားမတိုင္ခင္အလ်င္ႏွစ္ေပါင္း ၆၅သန္းမွသန္း၂၃၀အလ်င္က ဒိုင္ႏိုေဆာသတၱဝါ မ်ားေနထိုင္ ခဲ့ေၾကာင္းကိုယေန႔ေခတ္လူသားမ်ားက မ်က္ဝါး ထင္ ထင္၊ေတြ႕ျမင္ခဲ့ၾကရျပီးျဖစ္သည္။ ထိုေဖာ္ျပပါဒိုင္ႏိုေဆာမ်ားႏွင့္စပ္လွ်င္းျပီးကုရ္အာန္ တြင္ပါဝင္ေနေၾကာင္းကို ေေအာက္ေဖာ္ျပပါ ကုရ္ အာန္၊၂း၃၀၊၃၁၊၃၂တို႔ကိုေလ့လာျခင္းျဖင့္ သိ႐ွိ ႏိုင္ေပသည္။

၂း၃၀ (ဖန္ဆင္း႐ွင္က ကမာၻေျမတြင္လူသားမ်ိဳးႏြယ္ကို စတင္ဖန္ဆင္းမည့္အေေၾကာင္းေကာင္း ကင္တ မန္၊မ်ားကို္ေျပာၾကားခဲ့၏။) ထိုအခါေကာင္းကင္တမန္မ်ားကတစ္ညီတစ္ ညြတ္ တည္းဆိုၾက၏။ (အိုအ ႐ွင္ထိုသူတို႔အားအသင္ ဖန္ဆင္းမည္ေလာ၊၎တို႔သည္တစ္ဦးကိုတစ္ဦးေဘးအႏၱရာယ္ မ်ား ေသြးထြက္ သံယိုမႈမ်ားျပဳၾကမည္ဟုေလွ်ာက္ထားခဲ႔ၾကသည္။) (ထို အခါဖန္ဆင္း႐ွင္ကအသင္တို႔မသိေသာအရာမ်ား ကိုငါအ႐ွင္ကအသိဆံုး ျဖစ္သည္ ဟုုမိန္႔ၾကား ခဲ့သည္။)

၂း၃၁ တြင္ ( လူသားမ်ိဳးႏြယ္ဗီဇကိုဖန္ဆင္းျပီးေသာအခါထိုလူသားအား အမည္နာမမ်ား ကို ေကာင္းကင္ တမန္မ်ားေေရွ႕ေမွာက္တြင္သင္ၾကားေပးခဲ့၏။) ထုိေနာက္အ႐ွင္က ေကာင္း ကင္တမန္မ်ားကိုအ သင္တို႔ယခုငါအ႐ွင္လူသားမ်ိဳးႏြယ္၏ဗီဇကို သင္ၾကားေပးေသာအမည္မ်ားကို႐ြတ္ျပၾကဟုမိန္႔ၾကားခဲ့ သည္။

ထိုအခါ ၂း၃၂တြင္ ေကာင္းကင္တမန္မန္မ်ားက၊ (အသင္သာလွ်င္ခ်ိဳ႕တဲ့မႈအေပါင္းမွစင္ၾကယ္ဆံုးေသာ အရွင္ျဖစ္၏။ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတုိ႔သည္ အသင္ သင္ၾကားေပးေသာအရာမ်ားမွ အပ တတ္သိနားလည္္္သူ မ်ားမဟုတ္ပါ။အသင္အရွင္သာ လ်င္္ ဥာဏ္ေတာ္ အနႏၱႏွင့္ျပည့္စံုေသာအၾကြင္းမဲ့သိေတာ္မူေသာအရွင္ ျဖစ္၏ ဟုေလွ်ာက္္ ထားၾက၏။)

အထက္ပါအာယာသ္(၃)ခုကိုဆက္စပ္ၾကည့္ျခင္းျဖင့္ေကာင္းကင္တမန္မ်ားသည္ဖန္ ဆင္း႐ွင္က ခ်ီးျမွင့္ တားေသာအသိသာလ်င္ိ႐ွိသူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ၎တို႔သည္အ႐ွင့္၏အမိန္႔မ်ား ကိုသာ တစ္ေသြမတိမ္း နာခံလွ်က္႐ွိသူမ်ားျဖစ္္ေၾကာင္း ကုရ္အာန္တြင္၊ေျမာက္မ်ားစြာေဖာ္ျပထားသည္။

သို႔ျဖစ္လွ်င္ကမာၻေျမေပၚတြင္ လူသတၱဝါမ်ားကို ဖန္ဆင္းမည္ဟုအ႐ွင္က ဆို႐ံုျဖင္႔၎ တို႔ကေနာင္အနာဂတ္တြင္ လူသားတို႔၏ျဖစ္ပ်က္မႈအလံုးစံုကို ၾကိဳတင္သိထား၍ ယခုကဲ့ သို႔ တစ္ဦးကို တစ္ဦး ေဘးအႏၱရာယ္မ်ား၊ေသြးထြက္သံယိုမႈမ်ားျဖစ္မည္ဟုအ႐ွင္အားေလွ်ာက္ ထားျခင္းမျဖစ္ႏိုင္ဟု ယူဆရေပသည္။

ျဖစ္ႏိုင္စရာရွိေသာအေၾကာင္း တစ္ရပ္မွာလူသားမ်ားကို စတင္ဖန္ဆင္းမႈမျပဳမည္ႏွစ္ သန္းေပါင္း၂၃၀ႏွင့္္ ၆၅သန္းတို႔စပ္ၾကားေနထိုင္ခဲ့ၾကေသာဒိုင္ႏိုေဆာေခတ္တြင္အမ်ိဳးမတူ သူဒိုင္ႏိုေဆာ မ်ားတြင္ေသြး ထြက္သံယိုမႈအနိဌာ႐ံုမ်ားကိုျမင္ေတြ႕ခဲ့ၾကရေသာ ေၾကာင့္ လူသားမ်ားသည္လည္း ထိုကဲ့သို႔ျဖစ္နုိင္မည္ ဟုထင္္မွတ္၍ေလွ်ာက္ထားျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ေပ သည္။

အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကမာၻၾကီးတြင္လူသားမ်ား မတိုင္ခင္အလွ်င္က ေျခာက္ေသြ႕ ၍ေသေနေသာ ကမာၻၾကီးအား ႐ွင္သန္လန္းဆန္းရန္အတြက္ မိုးမ်ား႐ြာသြန္းေပးခဲ့ျခင္း၊ အပင္မ်ား၊ တိ ရစာၦန္မ်ားကုိ ရွင္သန္စခဲ့ေၾကာင္း အၾကိမ္ၾကိမ္ ကုရ္အာန္တြင္ျပဌာန္း ထားျပီးျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႔ေသေနေသာ ကမာၻအား႐ွင္သန္လန္းဆန္းရန္အတြက္ဖန္ ဆင္းျခင္းမွာ လူသားတို႔ ၏ ကြန္းခိုရာစခန္းအျဖစ္ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္ဟူ ၍ အၾကိမ္ၾကိမ္ ဆိုထားျပီးျဖစ္ သည္။

ဤေဆာင္းပါးကုိေပးပို႔သူမွာ  SHERMAN